CHAPTER LII
Minsan ang mga taong makitid ang utak kahit anong paliwanag ay hindi na makakaintindi sa kahit anong paliwanag. Napagod na akong magpaliwanag sa lahat kaya kahit ilang beses akong ginugulo ng mga lintik na reporter ay hinayaan ko nalang sila. Ano pang ipapaliwanag ko ‘e hindi naman ako ang nagpost nang mga bwesit na litratong ‘yon kaya bakit ako ang ginugulo nila? Kakaasar silang lahat ah!
Pagod akong naupo sa isang tabi matapos kung ayosin ang kusina. Nang tingnan ko ang buong paligid ko ay medyo mas maayos na ito kumpara noong huling beses ko itong makita. “Violeta… baka naman nagugutom na ako,” napasimangot nalang ng marinig ang sigaw ni Amber sa labas.
Kinuha ko ang ginawa ko ang mga niluto kong pagkain. Sweet and sour lapu-lapu, Chicken adobo sa gata, Picadi
