CHAPTER XLIV
Simula nang pinanganak ko ang Asul ko wala akong ibang hiniling kung hindi ang laging maayos ang kalagayan nito. Ang malamang lagi itong masaya at malusog ay parang natupad na lahat ng pangarap ko. Lalo na at lumaking walang ama ay anak ko ay gusto koi tong maging matapang na kayang ipagtanggol ang sarili niya ng hindi dedepende sa iba.
Kaya sobra akong nasasaktan sa kaalamang ginagamit ni Elise ang anak niya para lang makuha ang gusto niya.
“Ayos ka lang, Ate Olet?”
Nilingon ko si Gio na kabababa lang galing sa kwarto ng anak ko. Gusto niya daw kasing bumukod ng kwarto kasama ang mga Tito niya. “Hay naku, Gio. Mukha ba akong ayos sa nangyayari ngayon? Sumasakit lalo ang ulo ko sa nangyayari,” asik ko sa kanya.
Idagdag pa itong walang tigil na mga balita tungkol sa a
