CHAPTER XLIII
Halos hindi ako makakilos nang magising ako. Isang malaking braso ang nakapulupot sa akin na halos parang ayaw na akong paalisin ng kama. Agad akong napabangon nang hindi ko makita si Blue sa tabi ng Tatay niya. Inikot ko ang mata ko sa buong silid baka nasa isang sulok lang si Blue. Pero wala ito doon kaya dahan-dahan kung inangat ang braso ni Blake na nakayakap sa akin.
“Where are you going?” napapitlag ako nang bigla itong magsalita.
Nagdahan-dahan pa akong kumilos para lang hindi lang ito magising pero wala ding nangyari. Ang lakas naman makaramdam nitong lalaking ito.
“Wala dito ang anak mo. Nawawala na yata si Asul,” nag-aalala kung imporma sa kanya.
“He’s fine. Maaga siyang nagising at nandoon na siya kasama ang mga Tito niya. Kumain na rin siy
