Nasa harap ako ng puntod ni Justine. Limang taon na rin simula nang iwan niya ako. Literal na pag-iwan ang ginawa niya. Dahil hinding-hindi na siya babalik pa.
Umalis siyang hindi man lang nagpaalam sa akin nang maayos. Guilt crept inside my heart. Bumibigat iyon hanggang sa hindi ko na namalayang napaluha na ako.
Kasalanan ko iyon. Kaya siguro walang tumatagal na kaibigan sa akin.
Nang maka-graduate siya sa senior year ay sa Unibersidad de Clemente siya nag-aral, sa university kung saan ako nag-aaral ngayon.
Maayos naman kami noon. Nagbibigay pa rin siya ng oras sa akin kahit na abala na siya. Hindi niya ako obligasyon pero sabi niya...
"Kapatid ka namin ni Raffy, kaya obligasyon kita."
"Baka masanay ako niyan at hanapin kita lagi," sagot ko sa kanya. "Magseselos na talaga si Anton
