“MAG-IINGAT kayo ro’n, anak,” maluha-luhang bilin ni mommy. “Lagi niyo kaming tawagan para naman malaman namin ang kalagayan niyo.”
“Yes, mommy. Don’t worry po. Everyday po akong tatawag sa inyo. Kapag hindi kayo busy, bisitahin niyo po kami ro’n. Hindi na po kayo mahihirapan maghanap ng matutuluyan dahil may nakahanda ng silid sa inyo sa bahay.” Bagama’t nakangiti ako ay ramdam ko na ang lungkot sa dibdib ko.
“I promise, anak, na magpapagaling ako ng lubusan nang sa gayon ay makapunta talaga kami sa bahay niyo ni Maxie.”
“Excuse me, Maddie,” singit ni Manang Risa na sabay naming nilingon ni mommy. “Dumating na ang hinihintay mo.”
Lumaki ang pagkakangiti ko. Nakahinga na rin ako ng maluwag. Hiro will never miss to accompany us going back to America. He really cares for me and Maxie. K
