ITO pala ang pinakamasakit. Ang paghahatid sa akin sa huling hantungan. Kitang-kita ko kung paanong lumuha ang aking asawa at mga anak, na maging ako ay nakaramdam ng sakit. Mabuti na nga lang at nagmalasakit at umalalay sa kanila si Madam Amanda. Gayundin si Zaldy na hindi talaga umalis sa kanilang tabi.
Paano ko ba pasasalamatan ang mga taong ito? Napakabuti nila. Totoong nagmalasakit sa pamilya ko. Hanggang sa makabalik sa bahay ang mag-iina ko ay hindi muna iniwan ng dalawa. Nakisalamuha pa sila sa pamilya ko at pamilya ni Sally, na halos kilala na rin sila.
At dahil sa nakikita kong iyon ay gumaan ang loob ko. Napawi ang pag-aalala ko sa asawa at mga anak ko. Sigurado ako na hindi magtatagal ay tuluyan na nilang malilimutan ang aking pagkawala.
"Kapag nagkaganito ay hahayaan ko na
