33

2390 Words

Luna POV Tawa lang ako ng tawa sa isip ko sapagkat kanina ko pa kasi nakikita itong nakabusangot at iniisip ko pa lang ang nangyari kanina ay di ko na mapigilan ang mapangisi, kahit kailan talaga maniac ito, saka mukhang madali ko lang siya napapaglaruan sa mga palad ko kung involve ang pagnanasa lalo na't ang dali-dali lang nito pasunorin at ang dali lang nitong mawala sa wisyo. Isa pa may tatlong araw na lang ako bago ang ritual kaya kailangan maka-isip na ako ng paraan para makatakas mula sa kulungan na ito. "So here we are makakaligo kana." Tiningnan ko ang lugar na hinintuan namin. And I sigh in relief Sa wakas ay narating na namin itong lugar na ito dahil napapagod na ako sa kadahilanang kanina pa kami tumatakbo na naka-anyong lobo akala ko nga kanina ay tatanggalin niya an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD