KUNG paanong nakatulog si Kristel kagabi ay ganun din siya nagising. Mahimbing pa rin na natutulog si Adam habang nakakulong pa rin siya sa matipunong mga bisig nito. Marahan siyang umayos ng higa. Nakangiting pinagmasdan niya itong payapang natutulog.
Masaya siyang magising na ang mukha nito ang una niyang makita sa umaga. Ngunit hindi niya maiwasan na hindi mag-alala. Alam niya habang masaya sila ni Adam may isang tao silang nasasaktan. Iyon ay walang iba kundi ang pinakamatalik niyang kaibigan. Siguradong mahihirapan itong tanggapin sila ni Adam. Ngunit mas magiging unfair naman siya dito kung dadayain niya ang sariling nararamdaman.
"Why are you crying?" tanong ng paos na boses ni Adam na hindi namalayan ni Kristel na gising na pala.
“Morning,” bati dito ni Kristel.
“Good mornin
