Nang makaalis ako doon, agad akong pumasok sa isa sa mga kwarto na una kong nadaanan. Nang nasa loob na ako ay sinara ko na ang pinto at umiyak nalang sa likod ng pintuan. Hindi nagtagal ay nakarinig naman ako ng mga yabag ng paa kaya tinakpan ko ang aking bibig para hindi nila marinig ang aking hikbi.
"Sh*t! Where is she? This is all your fault Andrew! Hindi mo dapat siya tinakot ng ganun. You know how she would react. You should control yourself.” rinig kong sigaw ni Ethan. I know it’s him because I know his voice.
"Hindi ko siya tinakot Ethan. Nadala lang ako. Hindi ko napigilan ang sarili ko.” sagot naman ni Andrew sa kanya.
"P*tanginang nadala naman iyan oh. Andrew! Nandito tayo para ibalik ang loob ni Lavender sa atin. Hindi para ilayo ulit ito! Ikaw naman ang may kasalanan ng lah
