My Significant Other

Chapter 12

Blythe Valdez Salvation's point of view.

"You gotta be kidding!"

I said then laugh as we enter the building.

"Sorry to said this Madame, but I don't."

He sincerely said.

"Oh, s**t!"

I said then cover my mouth.

"Joke!"

He said then raised his left hand showing me a piece sign.

"Like seriously Daryl, muntik muntikan na akong maniwala."

I said then punch him slight on his chest, he just laugh at my reaction.

Okay medyo judgmental ako kanina doon sa part na parang na aakbayan niya ako saka first impression ko sa kanya mahangin, typical boys. But it was opposite! As in, sobrang bait niya ang lakas lang talaga ng sense of humor niya, kanina pa ako tawa nang tawa rito.

"Look at them."

Bulong sa akin ni Kyla, na kakatapos lang makipag daldalan kay Khalif, hindi sila makausap kanina! Because they are both talkative, thanks to Daryl at sinalo ako sa pagiging out of place.

"What's the problem with them?"

I said the creases my eyebrows.

"Parang ng tutunaw ang tingin nila."

Sabi ni Kyla.

Oo, nga naman, grabeh ang tingin nila sa amin ng mga empleyado ko. Hays, bahala sila.

"Let them see how happy we are."

Confident kong sabi at pumasok sa elevator.

"So doon muna tayo sa floor niyo, Daryl? Finance department right?"

I asked him then he nod so I push the button of his floor.

"Sarap tusukin ng mata nila!"

Inis na bunton ni Kyla.

"Insecure lang po iyon sa inyo, lalo na at ang ganda niyo po ni Madame Blythe!"

Pag papapuri sa kanya ni Khalif, then I saw on the elevator mirror how Kyla, flash red.

"Nako Khalif! Gusto mo ata ng piso meron ako rito!"

Kyla said then we both laugh, baliw talaga.

"We're here!"

Daryl announced, then we step out of that elevator.

"I have an idea, mauna ka and let see what's your supervisor's reaction."

Kyla said then laugh, kalokohan lang talaga ang alam ng babaeng 'to nako! Kundi ko lang talaga siya kaibigan.

"Okay!"

Daryl said at 'yun nga na una na siyang pumasok sa department nila.

"Mister Daryl, do you know what the time is?"

His supervisor asked.

"I'm sorry Sir, pero hinintay niyo lang po ba ako to ask the time? Hindi na po ba gumagana yung wall clock natin?"

Pilosopo talaga, binabawi ko na pala yung sinabi ko na hindi siya mahangin panibhasa may resbak.

"His great."

Natatawang sabi ni Kyla.

"Tara na nga, mamaya ma sermonan na 'yan ng tuluyan."

Sabi ko at pumasok sa department nila.

"Uhm excuse me?"

I called their attention and I saw shock they are.

"Mrs. Salvacion!"

Gulat na sabi nung supervisor ni Daryl.

"What brought you here?"

He asked.

"I'm here to gave my apology, sinama ko po kasi sa lunch si Daryl. 'Wag niyo na po siyang pagalitan."

I said, mas lalo silang nagulat sa sinabi ko.

Nakita kong lumapit siya kay Daryl.

"Hindi mo naman sinabi agad!"

Sabi niya saka tinapik sa likod si Daryl.

"Aray Sir,"

Sabi ni Daryl, maloko talaga.

"Don't worry Mrs. Salvacion I'm not mad. Kahit isabay niyo po ulit siya bukas."

Nakangiting sabi nito.

"So pano po, I'll go ahead."

I said to him.

"Yes po, sige po."

He said then guide us to the elevator.

"Amplastik, ah."

Pambungad ni Kyla no'ng makapasok na kami ng tuluyan sa elevator at sumara ito, natawa na lamang ako sa reaksyon niya.

"Gano'n din ba gagawin ko kagaya kay Daryl?"

Natatawang tanong ni Khalif agad namang sumang ayon ang malokong si Kyla, puro kalokohan talaga ang alam.

"We're here."

I announced then step out of the elevator.

"Sige ma una ka nang pumasok Khalif."

Sabi ni Kyla dito.

"You are fifteen minutes late Mister! Hindi ka binabayaran dito para mag pa late. At kanina pa tapos ang grace period, hindi ka ba nahihiya?"

Rapper ata ang supervisor ng department na ito. Hindi makasingit si Khalif kaya naman napag desisyunan kong pumasok na rito.

"Mister Delos Santos!"

I called him, medyo niluwagan niya ang neck tie niya nung tumingin sa akin.

"Madame, s-sorry po rinig po ba sa office niyo?"

Ow, akala ko pa naman matapang.

"No, no!"

I said waving my hands.

"So what brought you here po?"

He asked politely, bait, ah.

"I just want to apologize sa pagiging late ni Khalif. We didn't notice the time, inaya ko kasi ng lunch, me and my companion. So I hope you'll understand Mr. Delos Santos."

I told him, dahan-dahan siyang tumango at mukhang dipa nakaka recover sa pagkagulat maging ang mga ka department ni Khalif ay naka nganga.

"So mauna na po kami."

I said then flash a smile, mukhang wala pa siyang balak kumibo eh.

"I'm really full, mukhang maraming nadagdag na fats sa akin. I need to work out on Saturday."

Kyla said habang hinihimas ang tiyan niya.

"Nga pala ngayon lang to Kyla, ah, nandadamay ka pa imbis na mag trabaho sila ng maayos, eh."

Sabi ko nung tuluyan na kaming maka pasok ate Blythe.

"Opo ate Blayt, suri pu."

Sabi nito sa akin.

"Baliw!"

I mumbled tinawanan niya lang ako.

"Kidding aside, bakit ka tinawagan ni Tyrone kanina?'

She ask at umupo sa vacant seat.

"He just asked where I am, sabi niya rin na mag pasama raw ako sa'yong mag lunch, basta 'yon."

Sabi ko rito at umupo sa swivel chair.

"You, and your, oh, so protective husband."

She said then play the ballpen on my table.

"That's his duty."

I said to her, and defend Tyrone.

"Hindi ba nakakasakal ang masyadong possessive? Siguro sa una masaya kasi feeling mo ang haba talaga ng hair mo at ang ganda mo. Siguro it depends on the situation."

She commented, napaisip naman ako sa sinabi niya.

Nasasakal? Hindi naman, eh.

"Oh, siya masimulan na nga ang aking trabaho. Mamaya ako pa ang maging dahilan ng pagka bankrupt niyo pag nag kataong diko na report ang mga dapat i report sa'yo."

She said then laugh.

"Mabuti pa nga."

Sabi ko dito then she left.

Napaisip na naman ako, para kasing nakita ko si Tyrone kanina o guni-guni ko lang ba talaga 'yon? I hope so.