"Dad..."
I remembered what happened earlier.
"Hindi... hindi mo naman pinapahirapan si Rozzean sa kumpanya niya, hindi ba?"
Narinig ko ang pagbuntong hininga ng aking ama. Gumalaw ang mga labi niya at pagkatapos ay napakamot sa batok.
"Did he talk to you?"
Hindi ako nagsalita. Muli kong narinig ang pagbuntong hininga niya.
"I know that you still love him, anak, nakikita ko sa mga mata mo ang pagmamahal kay Rozzean, nakikita ko rin ang sakit at iyon ang hindi ko kayang tiisin. Nag-iisa kang anak ko na babae, Tangi."
"Sinabi ba niya sa 'yo na kinausap ko siya na huwag kang lalapitan at kakausapin hangga't hindi ka tumatalikod sa engagement ninyo ni Luther? I am really sorry, anak."
Doon ako nagulat.
The time suddenly stopped when I heard what my father said.
"P-Po?"
"D-Daddy, a-an
