Change of Heart

Kabanata 11

Binasted

"Belle." I said softly after recovering from the shock, and slowly reach his hand for a shake.

Tila may kung anong bagay ang dumaan sa aking kamay ng hawakan niya iyon. Marahan ang pagkakahawak niya at sobrang gaan, pero hindi nakatakas sa pakiramdam ko ang gaspang at laki ng kamay niya. Akala ko kapag galing sa marangyang pamilya ay malambot ang kamay, pero itong sa kanya ay magaspang. Halos sakupin din ng buong kamay niya ang kamay ko sa laki nun.

I looked up at him then glanced at his hand still holding mine. His eyes were serious as he stared at me with no smile on his lips. I let go of his hold when I heard my friend next to me introduce herself to him. Sinulyapan niya ang kamay niya sa ginawa ko ng binitawan ko iyon bago inilipat ang tingin sa kaibigan ko at tinanggap ang kamay nito.

“Alisha, kaibigan ako ni Belle.” Nakangiting aniya na tinanguan naman ni Ali at binalik muli ang tingin sa akin.

"Nice to meet you." Finally, he spoke using his deep voice.

I averted my gaze and look back at Nate who was already smiling at me. Hindi naman ako makangiti pabalik dahilan para mawala ang ngiti niya.

"So he's the one you're talking about, Nate? Yung pinsan mo na may ari ng Hacienda niyo?” Si Alisha.

"I'm not the owner of that Hacienda, my parents do." Sagot niya.

I turned to Ali after I heard his response and was caught him looking at me before turning to Alisha. Nangunot ang noo ko duon. Why does he always looking at me? Naka-upo na kami ngayon sa malaking table na pinagdikit ng mga boys para magkasya kami. They forced me to sat beside Nate even when I refused. But in the end I did nothing when Nate pulled me to sit next to him. Alisha was next to me and Ali was in front of me before Nate's friends who were listening to our conversation.

Alisha fell silent after Ali's response and just nodded. Tila natakot. I think I'm wrong, lahat ata ng taong makakasalamuha niya ay naiintimidate sa kanya.

“Saan ka Kuya Ali nag-aaral at ilang taon ka na?” tanong nang kasama namin na kaibigan ni Nate.

“I'm from Manila… and I’m 25.” Baritonong aniya.

Halos mapasinghap ako sa sagot niya pero pinigilan ko ang sarili samantalang hindi naman iyon napigilan ni Alisha.

“Oh my gosh! 25 kana pala kuya, so nagtatrabaho kana po?” Si Alisha na parang naging magalang bigla sa kanya.

Bago siya sumagot ay sinulyapan naman niya ang ginagawa ni Nate sa tabi ko na nilalagyan ng pagkain ang aking pinggan ganun din si Alisha na ngumuso ng makita ang ginawa ni Nate. Nangunot ako ng makita ang dami nun.

“That’s enough, hindi ko yan kayang ubusin." Saway ko sa ginagawa niya. Narinig ko naman ang kantiyawan ng mga kaibigan niya.

"Yes, I'm working." Ali replied causing him to get my attention again. He looks away from me and look back at Alisha. "And just call me Ali, no need to add kuya."

Nakagat ko ang labi sa sinabi niya samantalang kita ko naman na pinamulahan si Alisha sa harapan ko. Kaso nagulat ako sa biglang bulong ni Nate sa tenga ko.

"You should eat more, so you gain weight. Pumapayat ka." Aniya dahilan para muling bumaling sa amin ang dalawa na nag-uusap sa harapan namin at maghiyawan muli ang mga kaibigan ni Nate. Halos mag-init ang mukha ko sa iritasyon sa ginawa ni Nate kaya binawi ko mula sa kanya ang hawak niyang kutsara at tinidor ko.

“Ako na.” sagot ko at sinulyapan ang mga kaibigan niya na nakangiti sa amin habang si Alisha ay nakataas ang kilay at si Ali na nakakunot ang noo.

“Belle, hindi mo pa ba sasagutin itong kaibigan namin? Mukhang patay na patay sayo.” Malakas na sambit ng kaibigan niya.

“Oo nga, baka naman. Birthday gift mo nalang sa kanya.” Sagot naman ng isa.

I almost exploded in so much annoyance. Kung hindi lang ako nahihiya sa harapan ni Ali ay kanina ko pa sila binugahan ng inis ko. I heard Nate laugh next to me.

“Oo nga, baka naman.” Aniya dahilan para iritado ko siyang tiningnan. Alam naman siguro niya ang usapan naming dalawa bago ko siya tinanggap bilang kaibigan. Sisinghalan ko na sana siya kaso ay narinig ko na ang boses ni Alisha.

“Akala ko ba binasted kana ni Belle.” Mataray na sagot ni Alisha sa harapan namin dahilan para matigilan ang kantiyawan ng mga kaibigan ni Nate.

“Oo, pero maghihintay parin ako.” Mariin na sagot ni Nate dahilan para bumalik ang hiyawan ng mga kaibigan niya. I swallowed hard at his answer as I looked at my plate and tried to move my food. “Sa ngayon, magkaibigan na muna kami kung yan ang gusto niya.” Dagdag niya at tiningnan ako. Binalingan ko naman siya at kita ko ang ngiti niya sa akin.

“Kumain ka nalang diyan.” Sagot ko at isinubo ng kutsara na may pagkain. Nang mag-angat ako ng tingin ay kita ko ang busangot nang si Alisha samantalang tinitigan naman ako ni Ali bago sinulyapan ang pinsan niya sa tabi ko.

“Ngayon ko lang yan nakita na manligaw, Belle. Hindi pa yan kaylan man nanligaw kahit kanino. Huwag kang mag-alala seryoso yan sayo at kilala namin yan, mabait yan kahit minsan maloko.”

“At babaero.” Alisha added. My forehead furrowed at what she said. Bahagyang natawa naman ang isa sa mga kaibigan niya samantalang narinig ko ang daing ng isa pa.

“Grabe ka naman Alisha. That was before, hindi na ngayon.”

“Diba kaibigan ka niya? Kung ganun, suportahan mo nalang si Nate para kay Belle.”

“Oo nga, para naman magka lovelife na ulit itong si Belle.”

Sunod-sunog na aniya ng mga kaibigan ni Nate pero mas naagaw ng atensyon ko ang sinabi ng huli.

“Oo nga pala Belle, kumusta na kayo ni Red? Nag-uusap pa ba kayo?”

Umiling ako sa nagsalita. “Hindi na kami masyadong nag-uusap.” Sagot ko.

“Susuportahan ko si Belle sa taong gusto niya.” Alisha late replied reason for me to look up at her, she looks so serious kaya bahagya akong nag-alala duon. “But from what I can see, she can still get over with her ex. So if I'm with you, titigil na ako. Hayaan niyong mag-move on ang kaibigan ko bago niyo siya ireto sa iba.” She said tightly and glanced at Nate. My forehead furrowed at her reaction. I know her, and I think she’s mad, but I was slightly offended when she said I hadn’t moved on yet from my ex.

"Alisha." I called my friend. She turned to me and I could see the guilt in her eyes.

“Sorry, Belle.” Mahinang aniya. “Excuse me, kuha lang ako ng maiinom ko.” Sagot niya at tumayo na, pero nagsalita si Nate dahilan para matigilan siya.

“The drinks are here, where are you going?” Biglang tanong ni Nate.

“Ayaw ko niyan, gusto ko ng iba.” He answered quickly and left us. I look back at Nate and saw his lips parted. I glared at him; it was his fault. Binadtrip niya ang kaibigan ko.

I’m about to shout at him but then I heard Ali’s voice.

"Nate, let the lady eat her food quietly." Ali's baritone voice interrupts him. Dahilan para mapabuntong hinnga ako at balingan si Ali. Halos magpasalamat sa sinabi niya.

Ngunit nang makita ang madilim na mga matang nakatingin sa akin ay hindi ko iyon naituloy,hindi ko mabasa ang kanyang iniisip. He just nodded quietly and glanced at my food before looking back at me.

“Kumain ka na.” marahang sambit niya.

I swallowed hard and nodded softly before moving my food.

Nagsimula namang mag-usap ang mga kaibigan niya tungkol sa ibang topic dahilan para maibsan ang tensyon na namuo kanina. We ate quietly there and Alisha came back with her lemonade. Sometimes she talked to Ali while I was listening to them. They were talking about Ali’s business while Nate was quiet and sometimes also joined in their conversation reason why my friend stops from talking every time he interrupts their conversation.

We stayed there for almost three hours. Hindi naman kami na-board dahil puro biruan ang nangyari lalo na’t maingay at magulo ang mga kaklase ni Nate. I also learned a few things about Ali. I found out that they own a big company in Manila and they also have other business in the other provinces. Though hindi naman sa akin pamilyar iyon. Sa bagay, hindi naman ako interesado noon na makinig sa mga usapin tungkol sa mga mayayaman na katulad nila.

While they were busy talking, I left there to buy a lemon almond cake for Nate, though the manager didn't want me to pay for it, aniya’y huwag ko na daw bayaran bilang regalo narin daw para kay Nate at utos rin daw ng may-ari ng café. Nagpasalamat naman ako agad duon. So when we came out of the café I handed it to him.

“I have no gift for you, kaya ito nalang.” Sambit ko.

Namamangha niya iyong tiningnan. “You shouldn't bother, Belle. Gumastos ka pa.”

“Hindi ko yan ginastusan. Hindi sa akin pinabayaran ni Manager. Utos narin daw ng may-ari. Mabuti nalang dahil kahit papaano ay naka-libre ako.” Nakangising sambit ko.

He sighed before nodding. "Thank you and… I’m sorry ‘bout what happened earlier." Paumanhin niya. “Hindi ko lang napigilan na sumagot.”

Bigla ay nawala ang ngiti sa labi ko. “I respect your feelings for me Nate, but you know my say on this. Alisha is my friend, at alam ko kung saan ang pinanggagalingan niya. She defends me for whatever your friends are thinking about us. Though alam ko din na madaldal ang kaibigan ko, so sorry for ruining the moment.”

Umiling siya at napayuko. “Uhm, kung ganun puwede ko ba kayong maibitahan ni Alisha sa mansyon? My father wants to meet you.”

Nangunot agad ang noo ko sa kanya. “You tell your father about me?”

“Yes.”

“Ipapakilala mo ako para ano? Para mas lalong palakihin ang usapan tungkol sa atin? At para bigyan ng malisya iyon dahil ipinakilala mo ako sa Ama mo. Nate, what are you thinking?” I said to him with a frown.

“No, no… It’s not like that, Belle. I told him that you’re my friend. No malice. And it’s my birthday kaya nagpahanda siya sa bahay ngayong gabi. He told me to invite my friends. You’re my friend, so I want to invite you.” He defended but my eyes still narrowed.

“Wala akong i-reregelo sa’yo. Nakakahiya kung pupunta kami duon na walang dala.” Pagdadahilan ko pero totoo naman na wala akong maibibigay. At yang cake na hawak niya kung tutuusin wala naman akong ginastusan diyan. Dapat pala hindi ko nalang muna ibinigay.

“You already gave me a gift. This is enough.” Aniya at inilahad ang dala niyang cake. “Isa pa, hindi importante iyon, Belle. Wala din namang dalang regalo ang mga kaibigan ko sa akin. Your presence is more important than anything else.” Aniya.

Muli ay nagduda ako sa inbitasyon niya dahil sa sinabi niya pero sa huli ay napabuntong hininga ako. “Hindi ko alam kung papayagan ako ni Daddy.”

“Pupuntahan kita sa inyo para ipagpaalam kay Tito.”

I laughed at him. "You don't know my father, Nate." Ni hindi nga ako pinapayagan na lumabas tuwing gabi kahit kasama ang kaibigan o kahit pag may okasyon, ngayon pa kaya.

“Still, I will try. I will also fetch Alisha so that you can have someone with you.” Aniya.

Dahil sa sinabi niya ay naalala ko ang kaibigan. I turned to Alisha who was smiling now from afar while talking to Ali and Nate's friends. Ali was looking at us while talking to them. Muli ay nagtaka ako sa paninitig niya at bigla ay nailang ako duon.

Muli kong binalingan ang katabi. “You think, papayag si Alisha pagkatapos niyong magkainitan kanina?” I said sarcastically while his forehead furrowed.

“I...I will try.” Aniya. Napabuntong hininga ako.

Natigilan kami sa pag-uusap ng lumapit sa amin si Ali. I stood up straight and turned to him.

“Tito, called. Hinahanap ka niya sa akin.” Mababang aniya bago ako sinulyapan.

Nate turned to me. "Belle?"

I sighed. “Fine, I’ll talk to my father kung papayag siya.” Sagot ko.

“Thank you.” Sagot niya bago binalingan ang pinsan. Pinisil pa muna niya ang braso ko bago naunang maglakad para kausapin ang mga kaibigan dahilan para maiwan si Ali sa harapan ko.

“We’ll go ahead.” Paalam niya na tipid ko namang tinanguan at nginitian.

“Thanks, ingat kayo.” Marahang sagot ko habang nakatingin sa kanya saka hinawakan ang kanang braso ko kung saan ako pinisil ni Nate kanina. He glanced at what I did before nodding at me.

Muli kaming bumalik ni Alisha sa loob para ipagpatuloy ang naiwan na trabaho habang naglalakad kami papasok ay kita ko ang pagiging tahimik ni Alisha kaya tinanong ko na.

“Are you okay? sorry kanina.” Sambit ko.

"What for? You have done nothing wrong.” She said weakly and averted her eyes. “Tapusin nalang natin ang trabaho para makauwi na tayo.” Aniya bago naunang maglakad at iniwan ako.

“Oh, saan pa kayo pupunta?” Salubong sa amin ng manager. “Hindi pa ba kayo uuwi? You can go home now. Don’t worry, you have the owner’s permission to leave early.”

“Okay, thanks manager. Pagod din ako, gusto ko na din magpahinga.” Alisha said without hesitation and went straight to the locker to get her things.

“Pasesya na po sa naging abala namin kanina. We should be working, not entertain our customers.”

“Ano ka ba, Belle. Maraming in-order si Nate kanina, kaya mas marami ang kita natin ngayon kaysa nung mga nakaraang araw. Isa pa, hindi mo naman sinabi na kaibigan niyo pala si Nate.”

“Kaylan lang po kami naging magkaibigan.” Nakangiting sambit ko. “Sige po, uuwi na din po ako. Hindi na ako magtatagal dito.” Sambit ko na tinaguan niya naman agad habang nakangiti.

Nauna nang nakapag-ayos ng gamit si Alisha kaya naman nauna din siyang lumabas. Akala ko aalis siya na hindi nagpapaalam pero hinintay niya muna akong ayusin ang gamit ko bago siya nagpaalam sa akin na uuwi na. I can't help but think of what happened earlier, especially her reactions. Dati rati naman ay ayos lang sa kanya si Nate at tinutukso niya pa ako pero bakit nitong mga nakaraang araw ay pansin ko na madalas ang bangayan nila at parang hindi na siya buto kay Nate para sa akin. Actually, mas gusto ko nga iyon but I still can't help but worry for her.

Umuwi ako sa bahay at nakita ang aking Ama na karga ang aking bunsong kapatid. I notice that since Mama left, my father’s signs of aging seem to have become more visible. The wrinkles were showing beside his eyes even in his forehead.

“Tapos na ba ang ginagawa niyong project?” tanong ng aking Ama.

“O-opo, Dad.” I said after I kissed him on the cheek, medyo nakaramdam ako ng guilt sa sinabi ko.

“Alejandro called me; he invites you to attend his son's birthday party. He also invited me, but I could not attend because I had to take care of your brother. It will be held this evening, I don't want to go out, at baka pa magkasakit si Lucky. Ikaw nalang ang pumunta.”

I was surprised by what he said. “You mean, Alejandro Del Carpio, Dad?”

“Yes. The boy who drove you home that day, Siya ang anak ni Allejandro. Kaya kilala ko ang batang iyon. Is he courting you?”

Muli ay nagulat ako sa tinanong ng aking Ama. “Ma-magkakilala kayo? How do you know them, Dad?” Nagtatakang tanong ko.

“Naging kaibigan ko si Alejandro nung kabataan namin. Naging magkaklase din kami. Now, I’m asking you if that boy is courting you. Alejandro sends his son to pick you up. Now, answer me… do you like that boy?”

Medyo nagulat ako sa deretsang tanong ng aking Ama, bigla ay kumalabog ang dibdib ko.

“No, dad. I don't like him. Nate and I are just friends, binasted ko din po siya agad nung magtangka siyang manligaw.” Seryosong sambit ko.

He sighed and nodded. “Mabuti kung ganun. Hindi ang katulad niya na galing sa marangyang pamilya ang makabubuti para sayo.”

For the second time. Muli akong nagulat duon. Hindi ko alam kung anong nangyari sa aking ama pero napapansin ko na nagiging strikto siya ngayong mga nakaraang araw padating sa mga lalaking nagtatangkang manligaw sa akin. Samantalang, hindi naman siya madalas na nakikialam sa akin pagdating sa lovelife ko. Siguro kung ibang pamilya ay magugustuhan na ipagkanulo ang mga anak nila sa mayayaman na katulad ng mga Del Carpio, pero iba yata ang preference ng aking Ama, hindi ko nga lang alam kung anong sinasabi niyang makabubuti para sa akin.

“Magbihis ka na at baka mamaya ay nandito na ‘yon para sunduin ka.” Aniya. “Just send my regards to Alejandro.”

“Opo, dad.” Sang-ayon ko at hindi na tinanggihan ang gusto niyang mangyari.