HOPELESS ROMANTIC-SERIES 1

CHAPTER ONE Inside the jewel's restaurant, Louie and Eisha were there,facing each other with a smile on each other faces. Malamig sa loob since may aircon Naman but it seems, Mainit ang pakiramdam niya. Kinakabahan Kasi siya sa resulta Ng gagawin niya. She planned on her mind to tell her love to him. "So what am I doing here?" Napukaw lamang ang atensiyon niya ng marinig ang tanong Ni Louie. Napatingin siya sa mukha nito. From the cute long eyelashes, to it's perfectly shape nose and to it's lovely lips, He wondered how it could been the feeling. "Really, He's so handsome " Her mind dreams ahead which makes her stun for a moment. "hey.. Your still there ?" Natawa siya sa tanong nito. "Yeah.. anyway, I called you here cause I wanted to tell you something..." "Hmm" "Louie..,ano Kasi..." "Anong ano Kasi?" She looked at him again as he get the glass on the left of our table. She sigh and take a deep breath.. "Mahal Kita" On one second, Louie was laughing so hard. "I'm serious" Kunot noo itong napatingin sa kanya . "Mahal mo ako'? Teka !! You mean ? Love? As in Love? Per paano?" "I don't know.. I just loved you for I don't know reason" "Seriously eisha, You don't need to make a joke-" "Pero Yun ang totoo!!" Her voice raised a little. Nainsulto siya sa isiping iniisip nito na Hindi siya seryoso. "Wag mo ngang gawing biro ang pag ibig.. atsaka sa tingin ko Naman Hindi pagmamahal ang nararamdaman mo sakin eh kundi infatuation Lang...!" Nanlumo siya sa kanyang narinig. Para siyang nasaksak Ng ilang beses, This is worst than she expected. "I'm telling you eisha, wag mo Ng ituloy ang balak mong Yan or else ikaw Lang ang masasaktan.." Mapakla siyang napangiti Ng maalala iyong sinabi Ni yanna before she decided to pursue her plan. "But I do love you. Hindi ba ako maganda? Ano ba ang kulang sa akin na mayroon sa iba?" Hindi niya napigilang Itanong. Kung isa siyang mahinang babae, baka umiiyak na siya ngayon sa sakit, pero Hindi, Mendoza family is a fighter and that's what she holds for. "You don't need to be anything to be loved, Hindi ako karapat dapat para sayo, I know there's someone out there for you.." Nanatili siyang tahimik. "I gotta go eisha. Sorry" He said before leaver her alone, speechless . As his back fading, her tears started to fall. It wasn't that hurt but It hurt so much for her. All her entire junior life, Nakatuon lang sa isang tao ang paningin niya. Nagsimulang ang paghanga niya Kay Louie noong grade ten palang sila. Hindi mahirap mapansin ang kagwapuhan Ng binata. Idagdag mo pa ang kagalingan nito in terms of academics. Nakakatawang isipin na siya pa ang humingi ng pagkakaibigan sa binata. Hindi lang yon, marahil ay talagang masasabihan siya na obsessed dahil sa ginagawa niya. Hindi niya Alam Kung paano niya minahal ang binata gayong Hindi Naman sila close saying personal, pero sa chat, pwede pa. Marahan niyang pinunasan ang mga luha niyang naglandas sa mukha niya at dahan dahang naglakad palabas Ng resto dala ang sugatan niyang puso. ************ Mugtong mugto ang mata niya kinabukasan. Buong Gabi yata siyang umiyak. Laking pasasalamat na lamang niya at Hindi siya katulad Ng kaibigan niyang si Iyah na lumalaki and eyebags kapag umiyak. Pero mahapdi ang mga mata Niya. Ayaw Sana niyang pumasok kaso ayaw din Naman niyang mapagalitan. Dumukdok siya sa kanyang table. "Ms. Mendoza, Pinapatawag kayo Ni ma'am divina sa office niya" Naulinigan niyang Sabi ng isa sa mga classmates niya. She walked like a zombie papunta sa office ng kanilang guro. "Good morning mam.. Pinapatawag niyo raw ako." Magalang niyang bati nang makaupo siya sa mono black chair na nasa gilid Ng table. "Yes iha.. I called you here because we have an important matter to discuss!" " We ho? Sino ho bang kasama ko ? " Medyo kinakabahan niyang tanong. The last time she check herself, Wala naman siyang nilabag na rules ng school nila. "Let's wait for Mr. Mercado" Paulit ulit ang salitang narinig Niya. Iisa Lang ang Alam niyang mercado at iyon ay si Louie. She felt her hand become cold. Her face is so pale. Her heart beats fast. Parang gusto niyang umalis nalang sa opisina ng guro nila. Hindi niya Kasi Alam paano harapin ang binatang kamakailan Lang ay pinagtapatan niya ng pag ibig. "Good morning ma'am !" Nag angat siya ng tingin sa taong nagsalita. His eyes met hers pero parang Wala lang ito na nakatingin sa kanya. "Okay... I called you here two because of her grade!" Bigla ay parang nabalik siya sa realidad. "To be honest Iha, Your grade in my subject is not okay, Masyadong mababa ang mga markahan mo.." Napayuko siya sa kanyang narinig. Inaamin Naman niyang Hindi siya katalinuhan Kaya minsan kahit anong pag intindi niya sa subject niyang chemistry ay nahihirapan siya. "For you Mr. Louie, I want you to help her to study, Your grade will be her grade too.. so if she fail again, You will fail also." "But mam--" "That's final.. Now, you can go back to your rooms now.." Dismayado ang mukha nito ng makalabas sila ng opisina. "Sunday,2pm, at my house. that's only my schedule" Sabi nito at nilagpasan siya. "Life is really unfair" Naibulong na lamang niya sa hangin.. Author's note: Not quite exciting but this is my first story that I finished so thank you if you will stick with me at the end.❤️