CHAPTER 36

1530 Words

"Ang drama mo naman beshy ko." Siko sa akin ni Maria nang makitang namamalisbis ang luha sa mga mata ko. "I cannot help it." Totoong parang may sariling utak ang mga luha ko. Hindi ko mapigilan ang pagdaloy mula sa mga ko. "Hala siya! Ang arte arte mo naman. Tumahan ka na kasi." Imbes na tumahan ay parang mas naiyak ako. Kulang nalang kasi ay ambahan niya ako ako ng suntok. "Sabi mo kasi iwanan ko na si Jaime kaya tuloy naiiyak ako." Sumbat ko sa kaibigan na parang natataranta na rin ng mas dumami ang luha sa mga mata ko. "Bes, kahit naman kasi sabihin ko na pakasalan mo siya wala din, suntok sa buwan parin naman. Kidding aside, totoo naman kasing mas mainam na maghiwalay nalang kayong dalawa. Kasi the more na nahuhulog ka sa kanya, the more ka lang masasaktan. He is not good for y

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD