Her Forgotten Husband

Chapter 7

Inilahad ni Mariana ang kamay nito kay Conrado at matamis itong napangiti sa asawa niya.

"Mariana..." gulat na sambit ni Felicity sa pangalan ng babae.

Mariana chuckled deeply. "Sinabihan ko si Gregory na nakilala kita noon at sinabi ko rin sa kanya na huwag ipagsabi na pupunta ako rito ngayon. Nasurprisa ka ano?" anito kay Conrado.

"Yes," he said slowly. "But of course, kinagagalak kong makita ka ulit. By the way, this is my wife." Pakilala sa kanya ni Conrado.

Nakipagkamay si Felicity kay Mariana habang sinuri naman niya ng mabuti ang anyo ng bisitang babae at napatanto nalang niya na parang ganon din ang ginawa sa kanya ng babae. Parang hilaw nga lang na ngiti ang iginawad sa kanya ni Mariana.

Nakita niya ang pagkaeleganteng manamit nito na pinaresan nito ng mga dyamanteng alahas. Ang bango rin ng perfume nito na amoy mamahalin talaga. Tas iginiya na sila ni Conrado papasok sa bahay.

Sa hapag-kainan habang nag si-serve siya sa kanilang maiinom, hindi niya naiwasang marinig ang sinabi ni Conrado. "...no idea that your first husband had died." pagkarinig niya ay lumabas din agad siya sa kusina.

Pero hindi pa rin malimot ni Felicity ang mukha ni Conrado nang makita nito si Mariana. She remembered how edgy he'd become at the mention of Mariana's name, as if parang may pagtingin pa rin ito sa babae.

Pagkabalik niya sa hapag-kainan ang naabotan niyang paksa sa kanilang kwentohan ay ang pumanaw na asawa ni Mariana na isang banker. "He died a year ago," she said huskily. "and of course I've lived very much alone. But dear Gregory said I should moved on, and since then we've gotten closer everyday."

"That's delightful story," Conrado said with a smile. "I congratulate you both." Napansin ni Felicity na parang napipilitan lang ito sa kanyang sinasabi.

Matapos nilang kumain, nagkahiwalay naman ang dalawang pares. Si Felicity at Gregory ay nanatili lamang sa hapag-kainan habang si Mariana at Conrado ay nagtungo sa terasa.

"I've known Conrado for years." Gregory told her. "I manufacture some of the components he uses, like plugs, valves, cable, et cetera." He grinned. "Of course we try to bargain each other down constantly."

"Who usually wins?" Felicity asked.

"He always won, ever since we signed our first contract, seven years ago. He was in his twenties. He'd come from nowhere and persuaded a bank to lend him enough money to buy a factory that was going bankrupt. He not only got me to drop the price but persuaded me to have a valve redesigned because he said it wasn't good enough. He was right, too."

"It's been like that ever since. He learned the business end of things by trial and error, but he already knew more about electronics than any other men I've met. But I must be telling you what you already know."

"You know what? Conrado hasn't told me details about his early days as a manufacturer, and I'm interested to know about it. Please go on." Felicity said cautiously.

"Well, since then he's grown quite a bit. He's still a very small trader by world standards, but he's a lot bigger than when he started. Then he expanded into second, third, fourth, fifth, until to the eleventh factory. Now he wants to take over mine and manufacture my components under license."

"Are you going to let him?"

"I don't have a lot of choice. If I refuse, he's likely to design his own components. He such a design wizard that he could easily put me out of business." Gregory laughed comfortably. "As a matter of fact this is a very good deal for me. Conrado is one of the most honorable men I know. It's just that he will insist on everyone doing things in his way."

"I agree," sang-ayon pa ni Felicity. "I know what you mean."

"Mariana say he's always been like that," Gregory continued. "She said that she used to know his family."

"So it must be pleasant for her to look up old friends." patay-mali niyang sagot.

"Yes, that's why she was very eager to come with me."

Nahahalata naman ni Felicity base sa panayam niya kay Gregory na wala itong kaalam-alam tungkol sa nakaraan ng asawa nito at kay Conrado. Pero siya kinakabahan sa pagbabalik ni Mariana sa buhay nila.

As they rose from the table, Tiyempo rin ang pagpasok ulit nina Conrado at Mariana sa kusina. May sinabi muna si Conrado sa mag-asawang bisita bago ang mga ito lumipat sa sala. Tumabi agad si Conrado sa kanya at binulongan siya. "Namumukhaan mo agad si Mariana, huh? I'm sorry Felicity, pero hindi ko talaga alam na si Mariana pala ang napangasawa ni Gregory. Pwede ka ng magpahinga. Sinabihan ko na sila na masama ang pakiramdam mo."

"Sinabi mo yon?" she exclaimed. "Pero hindi, dito lang ako kasama mo." She met his eyes. "Who knows? Baka magkasundo pa kami ni Mariana."

Ngumiti lang si Conrado ng mapakla sa kanya hanggang sa may tumapik sa balikat ng asawa niya - si Mariana.

"Ang ganda pala ng hardin ng bahay niyo." anito. "Maari bang ilibot ako ng asawa mo sa bakuran ninyo Conrado, habang may pag-uusapan rin kayo ni Gregory?"

"Maari." Felicity said at once.

"Ako nalang siguro ang maglilibot sayo sa hardin, Mariana." Conrado intervened quickly.

"Fine with me." sabat din ni Gregory. "I'm going to stay here and enjoy talking to your wife, Conrado."

Oblivious to the change atmosphere, Gregory settled himself comfortably in a couch by the drinks table and poured himself a brandy.

Sa kalahating oras na pag-uusap nila ni Gregory ay wala siyang naiintindihan sa mga sinasabi nito dahil lumilipad naman ang kanyang isip kina Conrado at Mariana. It was Mariana she needed to talk to, but Conrado had blocked that...unless may sariling rason si Conrado kung bakit siya ang gustong mag escort sa asawa ni Gregory.

Sa wakas naririnig na niya ang boses ng dalawa na papalapit na. Nag excuse muna siya kay Gregory at nagtungo siya sa terasa. As Conrado and Mariana emerged she tried not to look at them too obviously. Hindi naman niya maipaliwanag ang damdamin nang makita niya si Mariana na nakaangla ito sa braso ng asawa niya. Masaya silang dalawa tingnan at parang pinipiga ang puso niya sa nakikita.

As the other two reached the terrace, sumulpot naman bigla sa likuran niya si Gregory. "Well Conrado, I supposed we should do some work."

Binalingan naman siya ni Mariana. "Dito lang muna tayo sa labas, Felicity. Let's leave the men to their boring talk. Gusto rin kitang makilala ng maigi."

Pero bago pa makapagsalita si Felicity ay si Conrado ang sumagot. "But my wife doesn't find business boring, and I want her to be part of all my decisions." His tone was pleasant kahit na medyo matigas ang pagkakasabi nito. Tas naghila ito ng mga upuan roon at pinaupo siya ng asawa sa tabi nito.

"In general yes," sagot niya, trying to be equally firm. "but since we have guests I'll waive the privilege for tonight."

Lilipat sana siya sa ibang silya nang hilahin siya ni Conrado papalapit sa katawan nito. "It's not a privilege, me amore." he said smiling at her. "Since you're a member of the board it's a necessity."

"Since when did I become a member of the board?" she murmured.

"As of this moment." he murmured back.

Nag abot ang mga mata nila at nakangisi ito sa kanya.

"You're not being fair." aniya sa mahinang boses.

Ngumisi pa rin ito. "You said that before."

"Well, since hindi ko na matandaan na sinabi ko yan, I'll give myself the pleasure of saying it again. At sasabihin ko na rin...na ayoko sa mga lalaking nangangaliwa at--"

"My God, Felicity!" Ang kaninang ngiti sa mga labi nito ay bigla nalang naglaho. "I don't cheat. I stick to one."

"Sinabi mo eh." matabang niyang sabi.

"Totoo naman yon." sagot naman ni Conrado.

"All right, I give in, for the moment. I'll have to develop some more cunning before I take you on."

Mahigpit naman siyang hinahawakan ni Conrado sa braso at siniil ng halik. "Don't try it again, me amore." bulong nito. "I learned my methods in a harder school than you could ever dream of."

Tas siniil na naman siya nito ng isang nakaliliyong halik bago pa siya makasagot, and she felt his warm breath caressing her seductively. Ipinaubaya na sana niya ang sarili sa nakakalunod na sensasyon dulot ng halik nito, nang bumitiw naman sa kanya si Conrado. Felicity became aware of the other two watching them. Nakita niyang nakangisi sa kanila si Gregory, samantalang matalim na titig ang ipinukol sa kanila ni Mariana.

"Don't mind us," Gregory chuckled. "We are husband and wives here, right darling?"

Mariana's only response was a mechanical smile. Matalim pa rin ang mga titig nito sa kanya.

The serious talk began. The two men were negotiating the contract that would give Conrado control of Gregory's local factory, and Felicity found that she understood a good deal about the subject.

Bigla namang tumayo si Mariana na parang nababagot ito sa pag-uusap ng dalawang lalaki. Nang makita niyang pumunta ito sa teresa ay kaagad niya itong sinundan.

"Hi, bakit ka nandito?" panimula niya na ikinalingon ni Mariana.

"Ikaw ba naiintindihan mo pag negosyo ang pinag-usapan nila?"

Napatango siya.

"My God, ikaw na ang matalino." ani Mariana.

"Hindi naman sa matalino ako, it's just that..." Napahinto sa pagsasalita si Felicity dahil hindi naman talaga niya alam kung ano ang ipapaliwanag kay Mariana."Nasa dugo na namin yon." pagtatapos niya.

"Of course, you were practically brought up in the factory, right?" Mariana murmured. "Not to mention the way you insisted on living in Conrado's pocket."

Mabilis naman siyang napailing sa sinabi ni Mariana. "That's rather an exageration."

Mahinang tumawa si Mariana. "My dear, it's an understatement. Nasa tabi ka kasi palagi ni Conrado. Kawawa naman ang asawa mo, he didn't know how to get rid of you. Siguro kaya ka niya pinakasalan ay dahil anak ka ng boss niya."

Uminit naman ang bunbonan ni Felicity sa pahayag ni Mariana, but she forced herself to speak casually. "Ganyan ba ang pinag-usapan niyo kanina?"

The sensual smile on the other woman's face made Felicity clench her hands.

"Rad and I were passionately in love." malumanay na saad ni Mariana.

"Rad?"

"Yan ang tawag ko kay Conrado. Gusto niyang tawagin ko siya ng ganon dahil wala pa raw na tumawag sa kanya non." pagmamalaki pa ni Mariana. "Sana lang hindi mo gamitin ang pangalan na yon."

"Of course not." Felicity said with difficulty.

"Sinabi na sakin ni Rad ang lahat." pagpatuloy pa nito. "Ikaw daw ang peste sa buhay niya, pero mabait siya kaya hindi niya kayang abandonahin ka." sabi pa sa kanya ng bruha. "That's what makes him such an exciting lover...di ba?"

Tinitigan siya nito ng may paghahamon, as if mas kilala nito intimately si Conrado kaysa sa kanya.

"Pero pinili mo pa ring pakasalan ang iba." banat rin ni Felicity.

Mariana just gave an elegant shrug. "What else could I do? Pinangakohan kasi niya ako ng diamonds. At nang hindi niya ito natupad, siya rin ang tumapos sa aming engagement. Pero alam ko na hanggang ngayon mahal niya pa rin ako." pagak itong napatawa. "I must admit na sayo pa rin ang huling halakhak." dagdag pa nito. "Hindi ko kasi kayang makipag kumpetensya sa milyones ng Deogracia."

Felicity took a long breath to steady herself. Gusto niyang sumigaw na hindi yon totoo, na hindi siya pinakasalan ni Conrado dahil sa yaman nila, pero ano nga ba ang alam niya sa lalaking iyon? Still, wala pa rin siyang laban sa pagkakilala ni Mariana sa asawa niya.

"Kayamanan lang ba namin ang nakikita mo?" malamig niyang sabi. "Palibhasa mukha kang pera."

Mariana's composure fractured just a little. "Wala kang karapatan na sabihin sakin yan." sagot sa kanya ni Mariana at parang nagsimula na ang tensyon sa pagitan nila.

"Felicity!" biglang awat sa kanila ni Conrado, at hinila siya nito pabalik sa kanyang upuan.

"Pasensya na sir Gregory, nalibang kasi ako sa pakikipagkwentohan sa asawa niyo." humingi siya ng despensa sa kaharap at tinangoan siya nito bilang tugon.

"I wish mag concentrate ka na, Felicity. Mahalaga itong pag-uusapan natin ngayon." Sabi ni Conrado at pinaglipat-lipat nito ang tingin sa kanila ni Mariana.

*****