CHAPTER 86

2212 Words

Kinabahan siya nang makita ang kanyang amo na nasa may hapag-kainan. Agad itong nag-angat ng tingin at sinenyasan siyang umupo. "Ah, Boss, sorry ha. Madaling araw na ako nakatulog eh," depensa niyang sabi, at nag-isip ng idadahilan. "Medyo malamok sa silid." "Paano ka di lamokin, nakabukas ang bintana ng iyong silid," saad ng amo, at nagpatulong sa pagkain. Napatigil siya, at makahulongan itong pinagmasdan. Nagtataka siya kug paano nalaman ng amo na nakabukas ang bintana niya? "I was in the garden last night," sabi nito na parang bang sinasagot ang tanong na tumatakbo sa isipan niya. "Nakalimutan ko pong isara," sabi niya na lang at napangiwi. Lihim siyang umasa na paniwalaan siya ng amo. "Kumain ka na," he told her in a cold voice, making her heart beats crazily. Hindi kaya nasu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD