The Abandoned Lady Meets the Cold Prince

"What?! You didn't summon a high ranking spirit!" Ito ang bumungad sa akin nang malaman ni Papa ang nangyari kanina. Kitang-kita ang ugat sa kaniyang noo sa matinding galit. Hindi makapaniwala sa narinig na balita. Naipikit ko na lang ang mga mata at nanginig sa aking kinatatayuan. Ang pinaka-ayoko sa lahat ay magalit si Papa. He never got mad at me, this is the first. "Honey." Lumapit naman si Mama sa kaniya at hinawakan ang kaniyang balikat, pinapakalma si Papa. "Maybe it was a mistake." "No! That's impossible! That child did summon a low ranking spirit! Anak ko ba talaga iyan?!" Napasinghap si Mama. Hindi rin makapaniwala sa narinig. Dumistansiya siya kay Papa at tinanong ito. "What are you trying to say, that I cheated?!" Hawak ni Mama ang parteng dibdib. Bakas sa mukha ang sakit. "If that child is my child, she should have a powerful spirit!" Nanatili lang akong nakatayo at nakapikit habang tahimik na nakikinig sa away nina Mama at Papa. Akala ko ay nakalimutan na nila ako pero tumayo si Papa at nilapitan ako. "Elisa is your child! Can't you see? Nakuha niya ang kulay ng buhok at mata mo! Pagkatapos ay sasabihin mo sa akin ngayon na hindi sayo si Elisa at niloko kita?!" Nagwawala naman si Mama sa tabi. "P---papa." Napakasama ng tingin ni Papa sa akin habang papalapit sa akin. The room felt heavier and heavier when Papa slowly approached me. Nakalimutan ko atang huminga hanggang sa nasa tapat ko na siya. Without saying a word, Papa held my wrist. Marahas na kinakaladkad niya ako sa tabi. Tinulak niya ako at tumama ang likod ko sa pader. I fell on my knees because of it. I even moaned in pain. "How can you say that to your wife?! All I did is love you faithfully! Ni hindi na nga ako lumalabas ng bahay!" Maririnig ang galit na boses ni Mama kung saan. Pero napalitan ito ng takot at kaba nang makita ang sunod na ginawa ni Papa. "What are you trying to do, Adam?!" Papa pointed his finger at me. Lumabas sa dulo ng kaniyang daliri ang maliit na apoy. Pinitik niya ito at lumipad sa dulo ng aking suot na dress. Nataranta naman ako. Mabilis na lumaki ang apoy at kumalat sa aking damit. Nilalayo ko ang mga paa sa nasusunog na parte ng tela para hindi ako masaktan at masunog. Humagulgol ako sa pag-iyak dahil sa matinding takot. "Adam! Anong ginagawa mo?! Papatayin mo ang anak natin dahil hindi siya katulad mo?!" Tumakbo naman si Mama at nilapitam ako. I cried harder. Wala akong magawa nang umabot na ang apoy sa aking kaliwang paa at naramdaman ko ang mainit na apoy sa aking balat. Mahal naman ako ni Papa pero nagawa niya sa akin ito. "That child isn't mine! She's useless and she's not part of this household anymore! I don't want to see her again in this house!" "You tried to kill our child!" Mama hissed. Walang salita na iniwan kami ni Papa sa kaniyang opisina. Umupo naman si Mama sa aking tabi at tiningnan ang sugat sa aking paa. She was crying too. "Papa didn't mean it, Elisa. Alam mo naman hindi ba? Mataas lang talaga ang expectation niya sayo. Bukod sa nag-iisang anak ka lang ay babae ka pa. Papa is just upset but he didn't mean this." I nodded my head while sobbing. Walang tigil sa pag-agos ang mga luha ko. Papa's not just upset. I am a dissappointment for him. Our household are one of the powerful clan in the Empire because we can summon high ranking spirit which is very beneficial to the royal family. Limang taong gulang pa lang ako ay alam ko na ang nangyayari sa paligid ko. Kaya nga ay matinding takot ang naramdaman ko nang lumabas sa aking palad ang isang normal na sisiw bilang contractual spirit ko. It even let out a cute sound, a 'chirp' sound, after I summoned it. I even blushed when I saw my own spirit. I don't know what kind of spirit it is, but I admit that my spirit is so adorable. But I really did wish that I have a very powerful flame spirit, just like Papa, who have summoned Ifrit as his contractual spirit. Hindi sana galit si Papa sa akin ngayon. "Lady Elisabeth." I heard my personal maid, Rina, called my name. Bumukas ang pinto sa aking kwarto at pumasok naman siya. I shifted my attention to her. Nakatingin lang kasi ako sa labas ng bintana habang nasa kama pa. "Your bath is ready." Umaga na at papasok pa ako sa Academy kung saan ako nag-aaral. The school is for young nobles like me. Nag-aaral din sa Academy ang Crown Prince na si Michael. My ex-fiancee. He broke off our engagement yesterday. He didn't inform me first. Basta na lang niyang pinaalam sa lahat na hindi matutuloy ang kasal namin dahil nakahanap siya ng iba. Gulat na gulat ako sa nangyari pero wala akong magawa. Hindi ko rin naitanggi ang paratang nila sa akin. He said that I was bullying Maria, his new lover, because of jealousy and hatred. And everyone at the party agreed. Hindi naman totoo iyon. I'm too absorbed on becoming the next queen. Michael chose me when I was a young child. Gusto ko na maging karapat-dapat ako sa kaniya. Nasasaktan pa rin ako pero hindi ko pinahalata kay Erin. "Thank you, Erin." I let out a fake smile. When I was 5 years old, Papa abandoned me because I am not like him, I don't have a powerful spirit. Months later, Mama abandoned me too. Hindi niya nakayanan ang masasakit na salita na naririnig niya sa tao. She blamed herself for giving birth to a useless child. And then she blamed me for being a useless child. All I have was my cute litte spirit but it got tired of my talking and left me a year after. At hanggang ngayon ay hindi ito nagpapakita sa akin. Alam ko naman na nandito pa rin siya sa paligid. I can feel its presence around me but doesn't want to be seen. Kaya naman ay kinakausap ko rin siya. And when I was 7 years old, I met the Crown Prince and told me that I will be the Crown Princess. He chose me as his Queen but it all changed when Maria came in the picture when we started studying in the Academy. Si Erin na lang ang mayroon ako ngayon. "Are you alright, Lady Elisa?" Nag-alalang tanong ni Erin sa akin. Tinutulungan niya akong suotin ang school uniform ko. "Napansin ko na matamlay ka." "Am I bully, Erin?" I asked her through our reflection on the mirror. I do look like a bully. Pula ang kulay ng aking buhok na hanggang beywang ang taas. I also have a sharp and silver colored eyes. Mailap din ako sa mga tao at walang kaibigan sa Academy. Kaya siguro ang tingin ng mga estudyante doon ay binubully ko si Maria lalo na at malapit silang dalawa ni Michael. Akala nila ay naiinggit ako sa pagiging malapit nila. Wala naman sa akin iyon. Akala ko lang talaga ang kaibigan lang ang turing ni Michael sa babae. Akala ko lang pala iyon. "What?! No! You're the sweetest girl here in the Empire, Lady Elisa! Hindi lang nila alam iyon!" Umuusok naman ang ilong ni Erin nang sinabi ito sa akin. Magkasing-edad lang kami ni Erin. Noong bata pa ako ay ang Mama niya ang nag-alaga sa akin at siya ang pumalit. Matanda na rin kasi ang Mama niya. "Right." I nodded my head. "Thank you, Erin." Kumalma naman siya. "Did something happened yesterday?" "Michael broke off our engagement yesterday. He wants to marry Maria instead." I decided to tell her the truth. Her eyes widened in shock. "He did what?! Ang kapal ng mukha niya na gawin iyon! Akala ko ba ay magkaibigan lang sila ng babaeng sinasabi mo sa akin?!" "I thought so too. Pero hindi talaga hanggang magkaibigan lang ang isang babae at lalaki. Lalo na at si Michael ang pinag-uusapan. Every woman in the Empire wants him because he's the Crown Prince." Halata sa mukha ni Erin na naaawa siya sa akin. Walang salitang niyakap niya ako. Ganito naman siya Kapag malungkot ako ay niyayakap niya ako. And I really need a hug right now. I hugged her back. Pumasok na ako sa Academy pagkatapos. Maririnig ang mahihinang bulungan sa paligid habang naglalakad ako papasok. I didn't mind them. Kung ako ang sinasabi nila sa akin ay wala na akong paki-alam. Tutal ay hindi naman sila maniniwala. "I heard that Prince Michael broke off their engagement yesterday. Pakakasalan niya si Maria at hindi si Lady Elisabeth." "She was bullying Maria too. Nagseselos siguro sa pagiging malapit ng dalawa." "Her parents abandoned her because of her contractual spirit when she was 5 years old. And I never saw her spirit." "Looks like her spirit abandoned her too!" Ito ang iilan na narinig ko sa kanila. "What are you doing, Terrence?" Napatigil ako nang marinig ang boses ni Michael sa itaas. Paakyat sana ako sa hagdanan dahil nasa ikalawang palapag ang classroom ko. "What did I do?" A calm yet cold voice asked back. Alam ko kung kaninong boses iyon. "Walang masama sa ginawa ko." "Maria greeted you. Dapat binati mo rin siya pabalik. She's my fiancee!" "And? I don't see a problem here. And I can't find my fault of what I did to your lover." He clicked his tongue. I shook my head. Bakit ba sa hagdanan sila nagsasagutan? Paano na lang kami na dadaan dito? I sighed in disbelief. Nakatayo lang tuloy ang mga estudyante rito at hinihintay na matapos ang sagutan nila. I took one step forward. Hindi ko hahayaan na dahil sa kanila ay malalate ako. "Why are you here, Elisa? Are you planning to bully Maria again? Sa harapan ko na talaga?" Michael saw me and asked annoyingly. I just stared at him. Nakatago si Maria sa likuran niya kaya napatingin din ako sa kaniya. Halata sa mukha ni Maria ang takot nang magtama ang tingin namin. "Look! Maria is scared of you!" "I'm hurt, Prince Michael. I just looked at your lover and you count it as bullying? I'm not interested on hurting Maria. After all, she's a sweet and lovely child." "Right! Unlike you!" "What's wrong with me?" Tanong ko pa. Bakit napunta na naman sa akin ang usapan? I simply shook my head. "Pwede ba na sa ibang lugar kayo mag-away? Hindi makaakyat ang iba dahil nandito kayo." Sabi ko na lang. "This happened because of him." Tinutukoy niya si Prince Terrence. He is also a Crown Prince from another Empire. Tiningnan ko naman si Prince Terrence saglit at binalik ang tingin kay Prince Michael. "I heard what happened. Maria greeted Prince Terrence and you're mad because he didn't greet Maria back. And as a Prince and from a royal family, you took it as an insult. However Prince Terrence is also a Crown Prince. And there is no law on which we must greet, talk and becomes friend with the Crown Prince' lover." I eyed them. "When I was your fiancee, I didn't demand everyone to greet me back. It seems like your new lover is greedy and loves attention." Tinitigan ko si Maria. Hindi naman siya makatingin sa akin. "I- I was just being nice." Maria defended herself. Nakatago pa rin sa likuran ni Prince Michael. "And I was kind of hurt when Prince Terrence didn't bother to look at me after I greeted him." "Maria's not like you, Elisa!" Prince Michael spat out. I wasn't even comparing myself to Maria. Alam ko naman na magkaiba ang ugali namin. "Ugh." Prince Terrence moaned out of annoyance. "What's wrong with that girl? Is she stupid or what?" Mahinang tanong niya at umalis na. "Hindi pa tayo tapos, Terrence!" Humabol naman ng sigaw si Prince Michael. Hindi siya pinansin ng lalaki. "It's okay, Michael. Kasalanan ko rin naman. Alam ko na masama ang ugali ni Prince Terrence kaya hindi ko na lang siya kinausap. Nasaktan tuloy ako." Maria sniffed. Hindi naman siya umiiyak kaya bakit siya sumisinghot? Maria is a sweet and lovely child but stupid. I said to myself. Hindi ako makapaniwala na siya ang pinalit ni Michael sa akin. Oh well, I don't care anymore. Nilagpasan ko na rin ang dalawa at pinagpatuloy ang pag-akyat papuntang ikalawang palapag. Minutes later, the bell rang. We all settled in and the first class started. Habang nag-ka-klase ay hindi mawala sa isipan ko si Prince Terrence. Kilala ko siya pero ito ang unang pagkakataon na makita siya nang malapitan. Makapangyarihan din ang pamilya nila. Kung tutuusin ay mas makapangyarihan pa sila kaysa sa pamilya ni Prince Michael. Iyon nga lang ay mailap sila sa mga tao at hindi masiyadong nakikihalubilo. And they are the only family I knew that can summon the dark spirits at once and form contracts with demons. And Prince Terrence is really ruthless and cold. Dumagdag pa sa ugali niya ang itsura niya. Itim na buhok at mga mata. Mas matangkad din siya kay Prince Michael kaya hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isipan ng lalaki at nakipagsagutan sa kaniya. I sighed in disbelief. Lunch time. Kakatapos ko lang kumain at nandito ako ngayon sa garden ng Academy. Nakaupo sa isang bench at nilalasap ang hangin na humahampas sa aking direksyon. I like this, it's very peaceful and quiet. And I can talk to my spirit freely. "It's been 11 years already, my fluffy little chick. Galit ka ba sa akin? What did I do that made you mad at me for 11 years now? I want to see you again." I sighed. Kamusta na kaya siya? Kahit minsan lang ay magpakita sana sa akin ang spirit ko. Naiinggit ako sa iba na malayang pinapakita ang kanilang spirit. "Hindi ka talaga magpapakita sa akin habang buhay?" Malungkot na tanong ko sa asul na kalangitan. Bilang lang kasi sa kamay ang nakakapag-summon ng spirits. When we turned 5 years old, every child had a chance to summon one but it isn't successful most of the time. If there are 100 children on that day, only 30 children can form a contract to the spirits and some cases, spirits will reject them and simply left without finishing the ritual. And there are 25% chance that you can summon a rare and very powerful spirit. "Everyone said that you're mean and a bully. Does everyone also know that you're crazy?" A voice said out of nowhere. "AH!" Napasigaw ako sa gulat. Nanlalaki ang mga mata ko. "Where did you come from?" Tumingin ako sa paligid. Ako lang ang nandito kanina lang. Pagkatapos ay biglang sumulpot sa gilid ko si Prince Terrence. At walang ibang tao rito ngayon. He eyed me. "And you can show other emotions?" He asked. Uminit ang magkabilang pisngi ko. Narinig niya akong nagsasalita mag-isa? Nakakahiya naman! Mas lalong kumunot ang noo niya. "The emotionless lady is blushing? Wow, that's a first." He let out a small laugh. "Why are you here? This is my spot! Maghanap ka ng iyo." "I was here first." He simply said. "Hindi mo lang napansin." "Sinungaling." I eyed him. He just shrugged. "Sino ang kausap mo? Baliw ka na ba talaga dahil kinakausap mo ang hangin? Ito ba ang epekto nang ginawa sayo ng ex-fiancee mo?" "You're asking a lot of questions right now. And I don't want to answer them." He just grinned. "I have a proposal for you, Lady Elisa." "Ano?" Seryosong tanong ko naman. Hindi ko talaga inaasahan na nandito siya. Gusto ko pa naman kausapin ang spirit ko ng matagal. "I want you to be my fiancee."