“Maayos na ba ang pakiramdam mo?” tanong ko kay Cielo nang makatulog siya sa sofa ng nakaupo. “Pasensiya ka na, kung gusto mo ay doon ka na lang muna matulog sa hotel-” kaso hindi ko iyon natuloy nang maisip kong ‘wag na lang muna siya doon patuluyin.
“Doon sa mansyon,” pagpapatuloy ko.
“No, I’m good. Hahanap na lang ako ng hotel rito malapit para mabantayan ko kayong dalawa…” tila nagulat ako sa kaniyang sinabi. Bakit niya naman kami babantayan dalawa? “Cielo, ayos lang. Wala akong maibabawi sa ‘yo kung hindi ang bigyan ka ng kwarto sa hotel o sa mansyon namin.” pinagmasdan niya lamang ako.
Doon ko napansin ang kagwapuhan ng kaniyang itsura.
Kung titignan talaga ay napakaamo ng kaniyang mukha at para bang hindi ito iyong tipo nang lalaki na aawayin ka.
“Ayokong isipin ng pamilya
