“Gusto mo nito?” maamong tanong ni Shad kay Saidee na ngayon ay parang alive na alive. Parang walang sakit nito lang. “Uhm… no, hugs… hugs lang…” napangiwi ako nang makita ko ang aking sarili sa anak ko.
“Inagawan pa ako ng kayakap,” bulong ko sa aking sarili at pinapanood lamang sila.
“You want hugs? Ayaw mo nito?” tanong ni Shad muli sa anak namin, habang hawak-hawak ang isang pagkain na may broccoli. “Hindi niya gusto ng broccoli…” nakisingit ako at tinignan si Shad na ngayon ay parang nahihiya.
“Sorry, hindi ko alam na hindi niya pala gusto ng broccoli…” para bang may kurot sa aking puso nang sabihin niya iyon. Kita ko ang lungkot sa mata ni Shad, para bang nagkaroon pa siya ng malaking pagkukulang sa anak namin, dahil hindi niya iyon kilala pa ng lubos.
“No! Saidee likes brocc
