Chapter sixty three
KATRINA’S POV’S
Sa sobrang gulat ko kanina hindi ako nakapagsalita.
“ Rina? Rina! Ano? Ayos ka lang?” pag aalala ni Jabed sa akin, para niya akong ginigising sa pagkatulala ko kaya napa oo na lang ako. “ Mabuti naman kung ganun.”
Napatingin ako sa gilid ko nandito na rin si Delfin. “ May masakit ba sayo?” tanong ni Delfin sa akin.
“ Wala naman, ayos lang ako.” Tumayo na ako ng tuluyan dahil lahat sila ay nakapalibot na sa akin at nag aalala, akala nila nasaktan ako. “ Ikaw ba? Baka nasaktan ka?” tanong ko kay Jabed.
“ Ayos lang ako, mas malakas pa ako sa kalabaw.” Sagot sa akin ni Jabed.
Ang lakas ng pagkakabagsak nung hagdan kaya malamang kapag nahulugan ako nun bakaw ala na akong malay ngayon.
“ Salamat.” Bulong ko kay Jabed.
“ Walang anuman.”
Nagngitian ka
