Chapter fifty one
KATRINA’S POV’S
Natulala ako sa kanya at hindi nakagalaw, nakangiti siya sa akin habang naghihintay ng isasagot ko sa kanya.
Tinititigan ko siya at inaalala kung sino ng aba itong si Anton, medyo malambot ang kanyang paggalaw, halatang may p********e siya hahaha.
Natutuwa ako sa kanya dahil hindi siya mukhang masamang tao, mararamdaman naman yun kapag alam mong masama ang isang tao.
“ Huy ano ba Katrina bakit nakatitig ka lang diyan sa akin?” boses palang niya halatang bakla hahaha, nakakatuwa dahil may itsura siya pero malambot naman ang boses at ang galaw niya. “ Hind mob a ako nakikilala?”
“ Hindi eh, paaano mo ko nakilala?” tanong ko sa kanya.
“ Nako Katrina! Hindi mo na ako maalala? Ako to si Anton! Yung classmate mo noong elementary!”
Anton? Elementary class
