Chapter forty four
KATRINA’S POV’S
Natiis ni Delfin ang lahat ng paghihirap, nakakapaglakad na siya paunti unti ngunit hindi pa siya maaaring magbuhat ng mabigat. Nakakatuwa dahil napakapursigido niya talagang gumaling, tinutulungan niya ang kanyang sarili na makapaglakad ng maayos, hindi na rin masakit ang kanyang paa.
Akala ko aabot pa ng isang buwan ngunit, ilang linggo lang ay nakakarecover na siya.
“ Aba Delfin, maayos na ulit ang iyong paglalakad.”
“ Salamat sa Diyos at sa taong nag alaga sa akin.” Tumingin sa akin si Delfin, napangiti rin si aling Delia sa kilig.
“ Hindi naman po matigas ang ulo ng pasyente ko kaya mabilis siyang gumaling.” Sagot ko naman.
Sabi ko nga sa kanya konting tiis at tsaga lang, naglalakad lakad kami ngayon ni Delfin pero dito lang sa malapit, nakatu
