Akira's POV.
"What are you all doing? Move! I didn't hire you all to be like a turtle"
Nagising ako dahil naririnig ko yata ang boses ni Thunder na sumisigaw.
"Where did you get all this stupid maids yaya minda?"
Nag iilusyon ba ko, kasi parang klarong klarong boses ni Thunder ang naririnig ko. Nasan ba ko?
Dinilat ko ang mata ko at bumungad sakin ang black and white na kwarto. Thunder's room.
"Pagpasensyahan mo na Sir Thunder, kakahire ko lang sa kanila kaninang umaga kaya nangangapa pa sila"
Narinig kong sagot ni yaya minda mukhang nasa labas lang sila ng pinto. I don't get it. Nag hire ng katulong si Thunder. Isn't yaya minda enough?
Teka ano bang nangyari? Nasan ba ko? Pinilit kong alalahanin pero hindi ko masyadong maalala. Nakita kong umiilaw ang cellphone ko at si Sanya ang tumatawag.
Sinagot ko iyon.
"Thank god you're awake sleeping beauty, grabe 24 hours kang tulog" sabi nya na pinanlakihan ko ng mata.
"What?" seryoso ba sya sa sinasabi nya sakin. Tumingin ako sa bintana at tirik ang araw.
"Yep, hinimatay ka ng lunch break kahapon at 12pm na din today. God, you scared the hell of us"
"Sorry, hindi ko din expected"
"Yeah, grabe ang kulit ni Cloud, nag aalala talaga sya sayo. Tawagan mo nga. Parang baliw na e"
"Yeah, I would call him. Pero bat nasa bahay na ko"
"Aish oo nga pala hindi mo alam, buti na lang talaga tulog ka kahapon. Alam mo ba na ang tindi ng tensyon sa pagitan ng man of your dreams at your knight in shining armor. Buti pinalabas ni Thunder yung staff ng clinic bago sila nagtalo"
"W-what happened?" kinakabahan kong tanong. Both Thunder and Cloud and unpredictable.
"Well, Cloud keep insisting na sya ang mag aalaga sayo na sya na ang bahala sayo pero you know what, kinilig ako kay Thunder kahit papano, may pa "She's my wife, so she's my responsibility, so back off Mr. Hermosa" ay jusko day, muntik ng sapakin ni Cloud buti pinigilan namin"
Parang may nagtatambol sa puso ko dahil sa narinig ko kay Sanya.
Why would Thunder say such thing?
Is he caring for me?
Or am I assuming again?
Aish! That man!
"Hindi namin alam pano ka nya nalabas without anyone noticing or what, pero I'm glad na okay ka na"
"Yeah. Thanks"
"O sige na, may klase na ko. Don't forget to call Cloud" sabi nya tas binaba nya na ang tawag.
Ida dial ko na sana ang number ni Cloud ng bumukas ang pinto ng kwarto ni Thunder at niluwa ang may ari nito.
"Oh good you're awake" lumapit sya sakin at nung dumampi ang kabila ng palad nya sa noo ko, my heart skipped a beat. Para din akong nakukuryente.
Damn Thunder's effect on me. Hinahawakan nya pa lang ako, kinikilig na ko. Ganito na ba ko kauto uto sa kanya na after nya kong iwasan at di kausapin at sa mga masasakit na sinabi nya, konting hawak lang sakin e pakiramdam ko mababaliw na agad ako.
Akira you're such a fool.
"It's good you no longer have fever. You're burning yesterday. Ano bang nangyari at hinimatay ka?" Thunder asked me.
Yung tsokolate nyang mata na nakatingin sakin ang nagpapa blangko sa isip ko. Napadako naman ako ng tingin sa labi. Cherry red lips, mas maganda pa ata ang labi nito sakin. I missed those lips. I badly wanted to kiss him. Haven't I mention how hot my husband is?
"A-ah h-hindi kasi ako nakakakain ng maayos at napuyat pa ko kakareview kahapon" I told him.
Part of it was true dahil hindi ako makakain at makatulog dahil sa hindi nya pag uwi. At aside from that fainting is quite normal for a pregnant woman like me.
Shoot! I haven't told him about it. Paano ko sasabihin? Hindi ko alam. Pano kung ipamukha nya saking si Ella ang mahal nya. Baka hindi ko na talaga kayanin.
"Why? Ayaw mo ba ng luto ni yaya minda? Magpapakuha ako ng personal chef natin dito sa bahay" sabi nya. I can see concern in his eyes.
Why Thunder? Why are you doing these to me? How am I suppose to let you go if every moment you act like that you give hope to this stupid heart of mine.
"N-no!" ano ba yan bat ba ko nangangatal. "Wala lang talaga akong gana nitong mga nakaraang linggo. Na stress lang din siguro ako sa paperworks sa school and the examination that's why I fainted" sabi ko.
He just sighed.
"Wait, may klase ka ngayon ah. Bakit hindi ka pumasok?" I asked him.
He avoided my look.
"I can't no one will look after you, ano na lang ang sasabihin sakin ng mayabang na Hermosa na yun. Isa pa, I wanna make sure you're alright. I still don't want anything bad to happen to you"
Wala na, ayan na naman hulog na hulog na naman ako sa salita nyang yan. Para akong nahulog sa 75th floor at sinalo ng ulap. Pakiramdam ko ay namumula ako sa kilig ngayon. Gosh! Kung para sa kanya ay wala lang ang sinasabi nya sakin ang tindi ng impact nun.
"T-thank you" I said to him.
"It's okay. Kung kaya mo na. Bumaba ka na lang. Sabay na tayong mag lunch" pagkasabi nya nun ay lumabas na sya ng kwarto.
Niyakap ko ang kumot at unan nya kung saan amoy na amoy ko yung scent ni Thunder. Grabe nakakaadik. Binaon ko yung mukha ko dito dahil sa sobrang kilig ko.
Nag ayos muna ako ng kaunti bago ako bumaba. Pagbaba ko ng hagdanan ay may napansin akong dalawang bagong tao sa paningin ko. Marahil ito yung dalawang bagong maid na pinakuha ni Thunder.
Pababa pa lang ako sa hagdan ng mapatingin sila sakin. I smiled on them at ganun din sila. Hindi pa ko nakakarating ng kusina ng marinig ko ang pagchichismisan nila.
Ayan pala si Ma'am Akira, ang ganda naman pala e.
Kaya pala halos mabaliw si Sir Thunder para lang alagaan sya buong magdamag.
Bagay na bagay pala sila
Hindi nga nagsisinungaling si Manang Minda sa sinabi nyang nakakapukaw talaga ang atensyon ang mga amo natin.
Hindi ko na pinakinggan pa ang pinag uusapan nila at nag diretso na sa kusina.
Natutuwa akong malaman na si Thunder pala ang nag alaga sakin buong magdamag. Pakiramdam ko ay walang paglalagyan ang saya sa puso ko.
"Kamusta ka naman Ma'am Aki, okay ka na po ba talaga? Lagi mo na lang ako pinakakaba sa mga nangyayari sayo" sabi sakin ni yaya habang hinahainan ako ng plato.
"Pasensya na po yaya, mag iingat na po ako sa susunod" sabi ko. Nginitian lang naman ako ng matanda.
Nabaling ang atensyon ko kay Thunder na kumakain.
"Wag ka na munang pumasok sa mga susunod na araw, magpahinga ka na munang maigi dito sa bahay. Iiwanan na lang kita ng kopya ng mga lectures na ita tackle sa lahat ng subject na meron ka" sabi ni Thunder ng hindi tumintingin sakin.
Nangiti naman ako ng malawak. No school for couple of days?
"Talaga? Pwede mong gawin yun?" masaya kong sabi. Kino confirmed ko baka kasi nagjojoke sya.
"Tss. Of couse I can! Did you forget, I own that school?" ang cool ng pagkakasabi nya. Mayamang mayaman ang dating haha.
Well, I am married not just to my professor but he is a multi-billionaire businessman too. Thunder is so perfect in every other way except maybe in his attitude. I wonder how he close his deals being a short tempered man.
"Well, oo nga pala. Salamat" I said to him. Smiling.
"Tsk. Seryoso ako Akira, magpagaling ka habang nandito ka sa bahay. I am not always around and I cannot assure you that I will be by your side forever" sabi nya.
And it hit me. I can feel stabbing pain in my heart. I know what he means. I know he's talking about the time when we will divorce.
I looked at Thunder who is busy eating, can I let go of this man?
I just erased the sad thought that almost drowned my mind. I should be happy. Thunder is with me, I still have a lot of time to make him fall for me.
One week akong nagpapahinga sa bahay, as in. Walang pasok. Minsan dinadalaw ako nila Cloud at Sanya pero syempre pag wala si kulog dahil hindi nga sila good vibes ni Cloud. Ayoko namang magsapakan silang dalawa dahil sakin.
Well as if naman makikipag away para sakin si Thunder. Ang assuming ko.
But I can't help it. Sa nagdaang linggong ito ay sobra ang pagkamaalaga at sweet ni Thunder. Tuwing uuwi sya, at take note lagi na syang umuuwi ay may pasalubong sya sakin.
Nagpaplano na nga akong sabihin sa kanya ang about sa baby namin dahil mukhang ito na ang hinihingi kong sign kay lord para mag start kami.
I touched my tummy. Hindi pa rin ito ganun kalakihan kahit na 10 weeks na ito. Maliit din siguro ako magbuntis like my mom pero I hope hindi kasing selan ako magbuntis ni mommy.
"Baby, sa ginagawa ni daddy pakiramdam ko, kapag nalaman nya ang about sayo is matutuwa sya ng husto. Panigurado magiging isa na tayong masayang pamilya" sabi ko dito.
Hindi ko alam kung naririnig na ba ko ng baby namin pero masayang masaya kasi ako ngayon.
Ella's POV.
(this is to ruined everyone's chessy moment haha. I know how you all hate ella haha. I'm such a bad author)
"Akira! Akira na naman! Puro na lang sya Thunder pano naman ako? Pano ako?" tuluyan ng pumatak ang luhang kanina ko pa pinipigil.
Nakita kong lumapit si Thunder sakin at pinunasan iyon.
"Damn it Ella, don't cry. It is not easy for me too" sabi nya habang pinupunasan ang luha ko.
"You can make it easy! Bakit hindi mo pa hiwalayan si Akira, ako naman ang mahal mo diba?" I looked at him in the eyes but he avoided it.
"Hindi pwedeng ganun ganun na lang, she's weak right now, madalas syang magkasakit. I don't want to make it harder for her, may pinagsamahan din kami" sabi nya.
"What if Akira is using her so called weakness to have you. I can't afford to lose you Thunder, alam mong mahal na mahal kita"
"I know, I know"
"Selos na selos na ko Thunder, may hangganan din ang pagtitimpi ko. Wag mong hayaang kami na talaga ni Akira ang magharap"
"What? Tumigil ka nga Ella, hindi mo na kailangan pang ganunin si Akira. Alam mong hindi sya lalaban sayo"
Why do I feel like he's protecting her? Why do I feel like he cares more about that stupid, boyfriend-stealer, back-stabber Akira?
Malandi pala talaga sya gaya ng sabi ng mga student dito.
Akala ko boyfriend nya yung Hermosa pero ang kinakalantari nya pala e ang boyfriend ko at worst kasal pala sila.
"Ang sakit na Thunder, please tell me. Tell me you love me, it can really calm me down. Do you love me?" I asked him. Hinawakan ko ang mukha nya at tinapat sakin yun.
"O-of course I love you" he answered.
I smiled and kissed him on the lips.
Ikaw nga ang asawa Akira pero nasa akin ang puso nya?
Anong laban mo?
You're just a pathetic wife who is going to be divorced