Unti-unting dumidilim ang kalangitan kasabay ng paglubog ng araw, ang mga makukulay na bumbilya ay isa-isang nagsisindihan na tanging nagbibigay liwanag sa buong kapaligiran. Kay sarap sa mata ng tanawin mula sa kalayuan, mga nagtataasan establishemento at mga tahanan na kita sa kanilang kinauupuan.
Niyakap ni Myle ang sarili ng malakas na umihip ang malakas na hangin ng may magpatong sa balikat niya ng makapal na tela, si Yaji. Nakasuot ito ng pananggala sa lamig, parehas sa pinatong nito sa balikat ng dalaga.
“Salamat.” Aniya saka maayos na sinuot ang jacket. Sakto ito sa katawan, maganda ang tela at pagkakatahi ngunit ang naka-imprintang densenyo rito ang kinaayawan ng dalaga. “Si Irene ang namili nito ‘no?” Ito lang ang nag-iisang tao na may kilala niyang mahilig sa ganon desenyo.
