Marahang tumayo si Henry habang pinagmamasdan si Amiera na nakayakap ngayon sa sarili nitong ama.
“Itay!” umiiyak na sambit ni Amiera.
“Anak ko, Amiera!” bigkas din ng ama nito habang nakayakap din kay Amiera. Pagkatapos ay naghiwalay ang dalawa.
“Amiera? Siya ang anak mo sa mundong pinanggalingan mo, Honey?” tanong ng babaeng kasama ng tatay ni Amiera.
“Oo, Honey. Siya nga.”
“Maiwan ko na muna kayo. Maghahanda ako ng maiinom niyo,” mabait na sabi ng babae saka ito pumasok sa loob ng bahay at naghanda ng maiinom para sa kanila.
“Anak, paano ka nakapunta dito?” tanong ng tatay ni Amiera sa dalaga.
“Itay, hindi na po mahalaga kung paano ako nakapunta dito. Itay sumama na po kayo sa akin pabalik sa atin. Hindi niyo po alam kung gaano ako nag-alala sa inyo. Nawala na lang kayo ng basta
