IKA-TATLONGPU’T ANIM NA KABANATA (b)
Minerva's POV “BAKIT ka umiiyak? Ayaw mo n’on ako?” anang naman ng bobo na ‘to. Akala mo talaga guwapo. “Ayaw ko! Gusto ko guwapo para naman kahit sa huling pagkakataon ay kaaya-aya naman ang nakikita ko,” reklamo ko naman na siyang nagpailing sa kan’ya. “Rimada, handa akong tulungan at ipagtanggol ka at ang mga kasamahan mo kay Uno. Kailangan ko lamang ng kooperasiyon mo ngayon, sabihin mo sa kin ang totoo. Sino ba talaga ang nasa likod nitong lahat? Sino ang nasa likod ng sulat na natanggap ni Pilipina?” Muli akong napangiti habang walang humpay ang pagtulo ng aking mga luha. “Vicente, alam mo bang kahit ang pangit-pangit mo sa paningin ko. Na kahit ayaw na ayaw ko sa lahat na tinatawag ako sa pangalan ng angkan ko, masisi mo pa rin ba
- Writer
