IKA-TATLONGPU’T PITONG KABANATA (a)
Isiang’s POV MAGANDANG-maganda at higit sa lahat ay masayang-masaya ang naging gising ko sa araw na ito. Sumisipol-sipol pa ako habang tinatahak ang tahanan ni Panginoong Uno upang gamapanan ang aking trabaho kay Binining Ina. “Isiang! Ang galing mo talaga! Ang talino at ang diskarte mo talagang klase ng tao!” pgpupuri ko sa aking sarili habang determinadong higitan pa ang uri ng pag-aalalagang ibinigay ng pangkat ng mga masasamang bampira na ‘yan kay Binibining Ina. Palapit na ako ng palapit sa pangarap na ninanais ko. Kunting oras na lamang at maisasagawa ko na lahat ng nanaisin ko. “Binibining Ina! Magandang umaga po! Ako na po ang magdadala ng inyong bayong! Mukhang ang dami po kasing laman at ayaw ko po kayong mapagod,” ani ko kagaad at kusang
- Writer
