CHAPTER 31

1299 Words

"Vee, sigurado ka ba, wala ka ng nakalimutan?" tanong ni Timmy sa akin, habang sinasara ko ang zipper ng duffel bag na siyang dadalhin ko papuntang Batanes. "Wala na, Tim kompleto na lahat salamat sa pagtulong sa akin." Tinulungan kasi ako nitong mag-impaki ng mga gamit. Mamayang tanghali na kasi ang biyahe ko papuntang Batanes at isang private plane ang hahatid sa amin doon. Lima lahat kaming b-biyahe dahil kailangan naming magtulungan at ang suhestiyon ng bawat isa para hospital project. "Mag-iingat ka sa Batanes, Vee," bilin pa ni Timmy sa akin. "Oo naman tsaka huwag kang mag-alala dahil lima naman kaming pupunta roon," tugon ko naman. "Sa bagay pero kahit na," giit pa niya. Napangiti na lamang ako sa kanya dahil hindi talaga ito nagkukulang nag magpaalala sa akin palagi kahit s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD