CHAPTER 107

1280 Words

Xavier's pov NAPAILING na lamang ako nang iwan ko si Olive sa may gate. Dinig na dinig ko pa ang kanyang pagwawala pero wala na akong pakialam ng mga oras na iyon. Hindi na ako natatakot sa kanyang mga pagbabanta. Wala ng mahalaga sa akin ngayon kundi ang aking pamilya at si Gean. "Sino ang dumating? Bakit naririnig kitang parang may kaaway sa labas?" tanong sa akin ni Mama Monica. "Huwag mo ng pansinin yun, Ma... Wala lang magawa sa kanyang buhay," sagot ko na inakbayan ko ang aking ina. Humilig naman ito sa aking balikat. "Kumusta ang tulog ninyo?" "Mabuti naman. Napasarap ang tulog ko dahil sa sleeping pills na ininom ko kagabi. Akala ko nga ay nananaginip lang ako na nakita ko na ang aking nawawalang anak--- pero hindi--- dahil paggising ko ay nasa tabi kita. Ikaw ang unang nasilay

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD