Rescued wife

May tatlumpong minuto pa ako bago ang aking klase kaya pinili kong maglakad na lamang papuntang school tutal lakarin lang naman ang layo.Maaga kasing natapos ang aking shift sa pinapasukan kong fastfood chain kung saan isa akong part time crew.Kinailangan kong magtrabaho pantustos sa iilang gastusin sa school sapagkat diko maaasahan ang mga magulang kung sugarol at lasengga.Mabuti na lamang at isa akong iskolar kaya wala na akong gaanong babayaran. "Kunting tiis na lamang Samantha at makakaraos ka din" sabi ko sa sarili ko.Isang taon na lamang at gagraduate na ako sa kursong Education.Hilig ko ang pagtuturo kaya ito ang pinili ko at sa kabilang banda di rin gaanong magastos na kurso di tulad ng iba..Nawili ako sa paglalakad sa tabi ng daan ng biglang may tumigil na sasakyan at humablot sa akin. "Sino kayo at ano ang kailangan niyo sa akin?" takot at naguguluhan kong tanong. "Wag nang maraming tanong,sakay!!" sagot ng isang nakabonnet na lalaki at itinulak ako sa loob ng sasakyan sabay paharurot ng drayber ng mga ito. "Tulong!.Tulong!.Tulungan niyo ako" pagsusumigaw ko sabay kalabog sa salamin at dingding ng sasakyan. "Tigil.!!.kung ayaw mong sumabog yang ulo mo" sigaw sabay tuon ng baril ng isang lalaking nasa harapan. Para akong nakakita ng ahas na akmang manunuklaw kaya bigla akong napatigil at naging sunod-sunuran sa kanila. "Yan,ganyan!!!madali ka na man pala kausap eh" dagdag nong lalaki sa harapan."Busalan at piringan yan" utos pa niya sa mga kasamahan. Napaluha na lamang ako ng napagtanto ko ang aking sitwasyon.Hindi ko alam kung saan nila ako dadalhin o kung may tutulong ba.Impit akong napaiyak at sabay nanalangin na naway patnubayan at iligtas ako ng Diyos sa tiyak na kapahamakan. "Gising!!.nandito na tayo" wika ng pinakalider sa kanila. Di ko namalayang nakatulog na pala ako sa biyahe.Kinaladkad nila ako papasok, ipinaupo sa isang silya at tinanggalan ng busal upang subuan ng makakain. "Parang awa na ninyo,wala kayong mahihita sa akin dahil mahirap lang po ako" pagmamakaawa ko sa kanila. "Kaya nga ikaw ang ginawang pambayad ng tatay mong sugarol dahil walang-wala kayo" utal ng isang lalaki. "Hindi totoo yan!!!" sigaw ko."Utang na loob,parang awa na ninyo,babayaran ko po kayo paunti-unti pakawalan niyo lang po ako" umiiyak kong pagsusumamo. "Pasensiya kana miss pero plantsado na ang patutunguhan mo.Tiyak na limpak limpak na salapi ang makukuha ni bossing sayo,sa ganda at seksi mo bang yan eh.!." tuyang sabi ng pinakalider nila. "Tama ka diyan tol,sobra-sobrang kabayaran pa siguro ikamo.!."tatawa-tawang sambit ng isa sa kanila. "Kaya kumain ka at nang mailipat kana namin" sabi ng pinakalider. "Ayoko.!!.ayokong kumain.Patayin niyo na lang ako,patayin na ninyo ako!!!!." sigaw kong utos sa kanila. "Tahimik!!" sigaw sabay...Booghhss!!.may naramdaman akong humampas sa aking ulo at nawalan ako ng ulirat. "Tol,baka napatay muna to?" usisa ng isang tauhan. "Ang ingay eh,.hinimatay lang yan.Sige na, dalhin na yan at nang mailipat na sa kweba" utos nito.