KABANATA 36
Nang imulat ko ang mga mata ko, nakahiga na ako sa isang kama at wala na ako sa chapel. Pagtingin ko sa kanan ko, nakita ko si Julliane na nakahiga sa katabing kama. Bumangon ako at dahan-dahang umupo sa kama.
“Diyos ko Magda! Buti gumising ka na,” niyakap ako ni Tiya Susan. “Paano po ako napunta rito?” Tanong ko.
“May nakakita sa ‘yo sa chapel na walang malay. Ano bang nangyari?”
“N-napagod lang po siguro ako,” sagot ko kahit malinaw pa sa isip ko ang mga kababalaghang nangyari sa akin kanina. Pero totoo nga kaya iyon? Totoo nga bang naranasan ko kanina ang init ng impyerno at ang liwanag ng pagpapatawad at pagmamahal ng Diyos sa akin? Sana. Umaasa akong totoo lahat at hinding-hindi ko na tatalikuran ang Diyos hanggang sa kahuli-hulihan kong hininga.
***
Dumaan ang mga a
