" It's you! " hindi makapaniwalang saad ko, tila nagulat pa ito sandali sa sinabi ko.
He patted my head that makes me cry more and immediately hugged him.
" It's okay... i'm here, don't worry. " sabi nito, his voice sounds familiar. I think i heard it somewhere befire.
Kahit hindi ko siya kilala at tila naglahong parang bula ang takot na nararamdaman ko. Parang gusto ko na lang ilabas ng lahat ng sama ng loob ko.
Hinayaan niya aking umiyak ng umiyak hanggang sa mapagod ako. Nang huminto ako ay hinila niya ako paupo sa isang bench, nasa isang park pala kami.
" I hate him.. i hate them. " tila naiiyak kong sabi, tinignan niya ako.
" Sino ba yung kausap mong lalaki kanina? " tanong nito.
" Nakita mo? " tanong ko, he nodded.
" He's someone i know. Pwede ko bang makita ang mukha mo? "
