Maaliwalas ang panahon, sa isang maliit na bakuran ay nadoon si Mang Ben na abala sa paghahalaman. Isa ito sa mga hilig niya kapag walang trabaho ito ang pampalipas niya ng oras at ito din ang ginagawa niya kapag may iniisip.
Ngunit sa di kalayuan ay may tahimik na nagmamasid sa kanya. Nakatago ito sa poste ng ilaw kaya hindi mo ito basta-basta makikita pwera na lang kung malakas ang pakiramdam mo, nakasuot ito ng coat sumbrero at sunglasses.
May sinenyas ito sa kasamahan niya, hindi pala ito nag-iisa dahil marami sila.
Biglang kinutuban si Mang Ben alam niyang may paparating na panganib pero hindi muna niya ito binigyang pansin, alam niyang may kailangan ang mga ito. At alam niya siya iyon. Patuloy pa din siya sa pagtatanim.
"Anung sadya niyo rito sa bakuran ko?" lahat ng mga inutusan
