Titig na titig sa mukha ko si Trey habang hindi kumikilos na nakabaon sa kaibuturan ko.
Kakitaan ko ng discomfort ang ekspresyon niya sa mukha. Siguro dahil sobrang sikip ng kasalukuyang kinababaunan ng kahabaan niya.
Lumambot ang ekspresyon niya nang mapansin ang pagngiwi ko dahil sa sakit.
"Just hold on through the pain for a little while," masuyo niyang anas. "Mawawala rin iyan..." dugtong niya pa bago maingat na pinaulan ng magagaang halik ang buo kong mukha.
"You're doing great, Evie..." patuloy niyang anas.
Sinimulan niya ang pagpatak ng halik sa noo ko, papunta sa dalawa kong mata, pababa sa ilong, pisngi, hanggang sa tuluyan nang narating ng mga labi niya ang sarili kong mga labi.
"It will be okay..." saad niya bago tuluyang binihag ang mga labi ko.
Puno nang pagsuyo ang
