Lihim ni Kiko [M2M]

X

MAG-AALAS diyes na ng gabi nang magdesisyon akong umuwi. Matapos kasi ang nangyari sa pagitan namin ni Louis ay nagluto pa kami ng aming hapunan at sabay na kumain. Tinignan ko na rin ang aming report at nag-practice kami ng aming mga sasabihin sa Lunes bilang paghahanda. At saka pinanood rin namin ang iba pang malalaswang bidyo at muli ko s’yang sinuso.

Kaya naman ay hindi ko na namalayan ang oras. Palalim na pala ang gabi. Sana naman ay tulog na ang aking mga magulang. Hindi pa naman ako ganoon kabihasa pagdating sa pagsisinungaling sa kanila. Mauutal na naman ako ‘pag nagkataon.

“Dito na lang ako, Louis,” banggit ko sa aking kaklase nang makarating na kami sa masukal na daan patungo sa aming sitio.

“Sigurado ka?”

Tumango ako.

“Lubak-lubak at maputik na kasi ang daan patungo roon. Baka madumihan pa itong kotse mo.”

“Nah, I think my car can handle it.”

“Hindi na talaga, Louis. Maraming salamat na lang.”

Hindi na ito nagpumilit pa.

“S’ya, see you on Monday. Thanks for the service, Kiks. Sa uulitin,” kinindatan ako nito habang nakangiti.

Kaagad naman akong nag-iwas ng tingin dito at tinanggal na ang aking seatbelt.

“M-maraming salamat din, Louis.”

Binuksan ko na ang pinto ng kotse.

“Take care. Here pala, bring this. Mukha kasing madilim d’yan.”

Bago ako lumabas ay may iniabot ito sa aking flashlight.

“Salamat, Louis.”

“You’re welcome. Good luck na lang sa atin sa Monday. Good night, Kiks.”

Tuluyan na akong nakababa bitbit ang flashlight.

“Good night, Louis. Mag-iingat ka sa daan,” paalam ko rito.

“Ikaw din,” ang huling nabanggit nito bago paandarin ang kotse.

Hinintay ko pa muna itong tuluyang makalayo bago ko naisipang tumalikod upang tahakin ang masukal na daan papunta ng aming bahay.

Binuksan ko na ang flashlight na ibinigay nito. Ibabalik ko na lamang ito sa kanya sa Lunes.

Habang naglalakad sa masukal na daan ay hindi ko napigilang mag-alala. Kumusta naman kaya sina Itay? Unang beses ko itong uuwi nang ganitong oras. Sana naman ay hindi ko pinag-alala ang mga ito.

Habang papalapit sa aming munting bahay ay mas palakas nang palakas ang pagkabog sa aking dibdib. Ni hindi ko na inalintana ang madilim na paligid kahit mag-isa akong naglalakad. Mas natatakot ako sa magiging reaksyon ng aking mga magulang. Lalong-lalo na si Itay.

Matapos ang ilang minuto ay narating ko na ang aming bahay.

Sana naman ay hindi pa naka-kandado ang pintuan.

Nang makalapit na ako sa pinto ay laking gulat ko nang mabilis ko iyong nabuksan.

Ngunit halos mapatalon ako sa gulat nang bumungad ang isang napakalaking bulto.

Walang iba iyon kundi si Itay. Nakatayo sa likod ng pintuan at mukhang inaabangan ang pagdating ko.

“‘T-’tay...,” ang tanging nabigkas ko na lamang habang nakaangat rito ang tingin.

“Bakit ngayon ka lang?” May otoridad sa tono nito.

“N-n-nag... T-tinapos ho kasi namin ‘y-’yung report...” Hindi ako makatingin dito nang diretso. Nanginginig din ako sa takot.

“Hindi ba’t sinabihan kitang huwag magpapa-hatinggabi?” muli nitong sambit.

“E-eh, ‘Tay, alas-diyes pa lang naman po, eh,” katwiran ko rito.

“Kahit na. Isasagad mo pa ba sana hanggang alas-dose? Ang sinabi ko sa ‘yo, huwag kang magpapa-hatinggabi. Hindi umuwi ka nang magha-hatinggabi mismo.”

“H-hindi naman po sa ganu’n. ‘Tay.”

Pinipigilan ko ang aking sarili na mangilid. Kaunti na lang ay tutulo na ang mga luha ko. Ayoko ng ganitong pakiramdam. Ang pinakaayaw ko sa lahat ay ang pinapagalitan ako ni Itay.

Bigla itong napabuntong-hininga at hinawakan ako sa magkabilang balikat.

“Alam mo namang nag-aalala lang ako sa ‘yo, ‘di ba? Ama mo ako kaya natural sa akin ang siguruhing ligtas ka sa anumang oras.”

Hindi ko na napigilan at tuluyan na nga akong napaluha.

“P-pasensya na po, ‘Tay.”

Niyakap ako nito nang mahigpit.

“Tahan na. Magsilibi sana itong aral sa ‘yo. Hindi porke’t pinayagan kita ay aabusuhin mo na iyon.”

“Opo, ‘Tay. Sorry po ulit. Hindi na po mauulit,” patuloy na iyak ko sa dibdib nito.

“S’ya, tigil na riyan at baka marinig ka pa ng Inay at mga kapatid mong natutulog.”

Kumalas na ako sa pagkakayakap at pumasok na kaming dalawa sa loob. Tumigil na rin ako sa pag-iyak at nagpahid ng aking luha.

“Kumain ka na ba? Tinirhan ka namin ng ulam,” sambit nito.

“Kumain na ho ako sa bahay ng kaklase ko, Itay.”

“Ganu’n ba? S’ya, matulog na tayo at isasama pa kita sa hacienda bukas nang umaga.”

Saka ko lamang naalala na sinabihan nga pala ako nitong pupunta kami roon bukas.

Tumango na lamang ako at pilit na ngumiti.

“S-sige ho, ‘Tay.”

Ginulo nito ang aking buhok bago magdesisyong pumasok sa loob ng kanilang kwarto ni Inay.

Naiwan naman akong nagpahid muli ng natutuyo ko nang mga luha.

Napakabait talaga ng Itay ko. Mabilis n’ya akong napatawad sa aking kasalanan. Ngunit aaminin kong natakot talaga ako kanina. Akala ko ay pagagalitan na ako nito. Buong buhay ko ay bilang lamang yata sa isa kong kamay ang mga pagkakataong pinagsabihan ako ng aking ama. Naisip ko ngang kabaliktaran ito ng aking ina. Si Inay kasi ay maya’t-maya akong pinapagalitan, samantalang si Itay ang palaging nagsisilbing tagapag-tanggol ko. Napakaswerte ko talaga rito.

Nagtungo muna ako sa kusina upang siguruhing walang hugasin doon. Nang makitang malinis ang lababo ay nagtungo na lamang ako sa likod-bahay upang maghugas ng paa sa may poso.

Pagkatapos ay dumiretso na rin ako sa kwarto naming magkakapatid upang magbihis at matulog.

Habang nakahiga ay hindi ko napigilang mapaisip tungkol sa nangyari sa pagitan namin ni Louis kanina. Unti-unting nagkamalay ang aking alaga habang sinasariwa ko sa aking isipan ang pinagsaluhan naming kababalaghan.

Napakalaki ng ari ni Louis. Sa hula ko ay nasa walong pulgada iyon. Halos kasing-taba rin ito ng lata ng sardinas. Maugat at maganda ang pagkakatuli. Hindi ko lubos akalaing makakakita ako ng kargada ng isang lalaki bukod sa akin. Hanggang ngayon ay tila hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyari. Sinong mag-aakalang ang isang katulad kong umiikot lamang sa bahay at eskwela ang buhay ay makakaranas ng ganoong klaseng aktibidad?

Bago ang lahat ng iyon para sa akin. Ang makakita ng mga hubad na larawan at bidyo ng kalalakihan, ang pagdila at paglunok ng paunang katas, at ang pagsubo ng ari. Wala akong kaide-ideyang may mga bagay palang ganoon.

Ngunit bakit? Bakit parang natural lamang sa akin ang ginawa kong pagserbisyo kay Louis kanina? Bakit ako labis na nasiyahan noong mga oras na iyon? Bakit ko ito hinahanap-hanap ngayon?

Dinukot ko ang naghuhumindig ko nang alaga sa loob ng aking salawal. Doon ay naramdaman ko ang paunang katas na tumatagas na rin pala mula sa aking alaga. Tama nga ang sinabi ni Louis na lumalabas iyon tuwing nalilibugan ang isang lalake.

“Anong ginagawa mo?” ang narinig kong boses sa tabi ko.

Sa sobrang gulat ay literal akong napatalon sa ibabaw ng aming katre. Lumikha iyon ng may kalakasang tunog.

“K-k-kevin... G-gising ka pa pala,” pautal-utal kong sambit dito.

Gising pa pala ang kapatid ko. Katabi ko kasi ito sa pagtulog.

“Kanina pa ako nakadilat. ‘Di mo lang yata ako napansin.”

Madilim nga naman kasi ang aming kwarto dahil nakapatay na ang bombilya. Tanging liwanag mula sa labas ang nagsisilbi naming ilaw.

“G-ganu’n ba?” s’yang nabanggit ko na lamang.

Hiyang-hiya ako. Nakita kaya nito ang ginawa kong pagdukot sa aking junior? Mabuti na lang at wala rito sa aming tabi si Karl. Tiyak na nagulat din iyon sa pagtalon ko kanina kung nandito lamang ito. Paminsan-minsan kasi ay kina Itay pa rin ito natutulog. Katulad ngayon.

Hindi na umimik si Kevin. Bagkus ay nanatili lamang ito sa pagtingin sa akin.

Nakaramdam ako ng mga kalabog sa aking dibdib.

Maya-maya pa ay umusog ito palapit sa akin. Nakatitig pa rin ito sa aking gawi sa ‘di ko alam na kadahilanan.

Pinili ko na lamang na manahimik. Hindi ko rin alam kung ano ang ia-akto ko matapos ako nitong mahuling dinudukot ang sarili kong ari.

Naramdaman ko ang pagtagak ng butil-butil na pawis sa aking mukha at katawan. Kinakabahan ako. Hindi ako komportable sa ginagawa nito ngayon ngunit hindi ko ito mapagsabihan dahil tila napipipi ako.

“Salsal tayo, Kuya,” banggit nito na nakapagpatayo sa lahat ng balahibo sa aking katawan.

“H-h-ha?” tila nabibingi kong bigkas.

“Ang sabi ko, salsal tayo. Sabay tayong magsalsal. Sige na, wala naman dito si Karl.”

Isang buong paglunok ng laway ang nilunok ko. Nasisiraan na ba ito ng bait?

“B-baliw ka ba? A-ano bang pinagsasabi mo?”

Bigla nitong sinunggaban ang kamay ko.

“Eh kung ayaw mo, ako na lang ang salsalin mo.”

Halos lumuwa ang aking dalawang mata nang idikit n’ya ang kanan kong kamay sa kanyang ari.

“L-l-loko!”

Sinubukan kong bawiin ang aking kamay ngunit sadyang mas malakas ito.

“Sige na, Kuya. Wala naming malisya ‘to, eh.”

Pilit pa rin akong nagpupumiglas ngunit unti-unti na rin akong sumusuko.

Napakatigas ng ari ni Kevin. Tigas na tigas ito sa loob ng manipis na boxers nito. Tanging boxers lamang kasi ang damit-pantulog nito at walang suot pang-itaas.

Sa hindi ko alam na kadahilanan ay mas lalo pang tumigas ang sarili kong alaga dahil sa ginawa nito.

Kusang gumalaw ang aking kamay. Katulad ng ginawa ko sa ari ni Louis kanina.

“Malaki ba, Kuya?” anang aking kapatid habang nakangiti.

Hindi na ako nakapagsalita. Bagkus ay itinuloy ko na lamang ang paghimas ng alaga nito.

Napakagat-labi ito habang taimtim pa ring nakatingin sa akin.

“Ilabas mo na, ‘ya,” utos nito sa mapanghibok na tono.

Maling-mali itong ginagawa namin. Ngunit hindi ako maka-hindi rito. Gusto ko rin ang kalapastanganang ginagawa naming ngayon.

Kaya naman ay nag-isip na lang ako ng paraan upang lumabas na napipilitan lamang ako sa kagustuhan nito.

“S-sige. P-pero gagawin ko lang ‘to sa una’t huling beses, m-maliwanag ba?”

Hindi lamang ang aking boses ang nanginginig. Maging ang buo kong katawan ay nanginginig na sa takot.

Itinupi ko ang garter ng suot nitong boxers.

Unti-unti ko iyong ibinaba at agad na tumalbog ang malusog na kargada ng kapatid ko.

Hindi ako makapaniwala sa laki niyon.

“P-pambihira naman ‘tong junior mo, K-kevin.”

Hindi ko matanggal ang aking paningin sa bagay na iyon. Malaki ang ari ni Louis, walang duda. Ngunit ‘di hamak na mas malaki ang ari ng kapatid ko kumpara sa kanya.

“Sakalin mo na, Kuya.”

Napahinga muna ako nang malalim.

Nanginginig pa rin ako habang inaabot ko iyon.

Maya-maya pa ay tuluyan ko na itong nasakal.

Ang laki! Kasing-taba iyon halos ng pipino.

“Oooohhh...,” ungol nito nang subukan kong ikuyom ang kamo ko.

Bigla itong napatingin sa akin sabay ngisi.

“Sige na, Kuya, salsalin mo na.”

Sinimulan ko nang itaas-baba ang aking kamay.

“Aaaahhh...” Napapikit ito sa sarap.

Itinuloy ko lamang ang pananalsal sa kanya.

“Sige langgg...”

Habang ginagawa ko iyon ay nakatingin ako sa ekspresyon ng kanyang mukha. Ganoong-ganoon din ang naging reaksyon ni Louis habang sinusubo ko ito kanina.

May bumubulong sa akin na isubo ang ari ng kapatid ko. Ngunit sa kabilang banda ay nananaig din ang konsensya ko.

Kaya nagpatuloy na lang ako sa pagtaas-baba ng aking kamay.

“M-malapit na ako, Kuyaaa...”

Mas binilisan ko pa ang pananalsal nang marinig ko iyon.

“Ayan naaaa.... Aaaahhh... aahhh aahmhhmm--”

Hindi na nito natuloy ang pag-ungol dahil tinakpan ko ang bibig nito gamit ang kaliwa kong kamay. Baka kasi marinig kami ng aming mga magulang na nasa kabilang kwarto lamang.

Tumalsik ang katas nito sa kanyang katawan.

Agad akong tumayo upang kumuha ng bimpo at ibinigay sa kanya.

Mabilis din naman itong nagpunas ng sarili.

Tahimik na muli akong humiga nang nakatalikod sa kanya.

“Maraming salamat, Kuya. Sa susunod ulit.”

Napalunok na lamang ako at pilit hindi pinansin ang sinabi nito.