Lihim ni Kiko [M2M]

IV

GABI na at kasalukuyan kong hinuhugasan ang aming mga pinagkainan. Tanging tunog ng mga kuliglig ang aking naririnig bukod sa mahihinang ingay dulot ng pagkiskisan ng aking mga hinuhugasang plato.

Nasa loob na ng kanilang kwarto ang aking mga magulang at nagpapahinga matapos ang maghapong pakikipagbuno sa trabaho. Gayundin ang aking mga kapatid na sa palagay ko’y mahimbing na ring natutulog sa kwarto naming tatlo.

Nakasanayan ko nang ako ang huling umaakyat ng aming kwarto tuwing gabi dahil ako ang taga-hugas ng plato ng aming pamilya.

Pagkatapos kong maghugas ay napagdesisyunan kong maglinis muna ng katawan. Nakagawian ko na kasing maglabar bago matulog mula noong maliit pa lamang ako. Malinis kasi ako sa katawan na namana ko sa aking ama. Kahit na madalas kasi itong nadudumihan dahil sa mga gawain nito sa trabaho ay hindi naman nito nakakalimutang alagaan ang pangangatawan. Isa pa ay napaka-presko kaya kapag malinis at mabango kang natutulog.

Kumuha na ako ng tuwalya at nagtungo sa likod-bahay kung saan naroon ang aming banyo.

Nang makarating na ako roon ay may narinig akong pag-agos ng tubig mula sa poso. Napansin ko ring nakaawang ang pinto palabas ng likod-bahay. At laking gulat ko nang masilayan ko si Itay sa labas.

Wala itong suot na kahit ano maliban sa brief nito. Mayroon itong katabing malaking lampara dahil madilim ang buong paligid.

Imbes na tumuloy ay naisipan ko munang magtago sa likod ng nakaawang na pinto.

Sumilip ako na parang isang mabangis na hayop na nag-aabang ng biktima. Taimtim akong napatitig sa napakagandang katawan ng aking ama na dahil sa liwanag na nanggagaling mula sa lampara ay nagmistulang kumikinang na ginto.

Sinabon nito ang pagkalaki-laking katawan. Mula sa dibdib, mga braso, hita. Kuskos dito, kuskos doon. Pinagmasdan ko kung paano nito hagurin ang buong katawan gamit ang mabulang bimpo.

Napalunok ako dahil sa aking nasasaksihan. Pumintig nang kay bilis ang aking puso. Para akong makakapusan ng hininga dahil sa sobrang takot at kaba.

Ngunit ilang sandali pa ay napaatras din ako nang ako’y matauhan. Heto na naman ako’t parang isang manyakis na binobosohan ang sarili kong ama. Nahihibang na talaga ako!

Pinilit kong pakalmahin ang aking sarili at nang humupa na ang aking nararamdaman ay naisipan ko nang lumabas ng pinto.

Kaagad na napatingin sa akin si Itay na ikinasinghap ko nang mahina.

“Oh, anak. Nariyan ka pala. Maglilinis ka rin ba ng katawan? Halika rito’t sumabay ka na lamang sa akin,” pangingimbita nito habang sinasabon pa rin ang hubad na katawan.

“A-ah, hindi na Itay. Sa banyo na ako maglalabar,” tanging naisagot ko at nagpatuloy nang maglakad patungo sa kinaroroonan ng banyo.

“Ganu’n ba? Sige. Dalian mo na rin at anong oras na. Maaga pa pasok mo bukas.”

“O-opo, ‘Tay.” At pumasok na ako sa loob ng aming palikuran.

Nang maisara ko ang pinto ay saka lamang ako napahinga nang maluwag.

Sinampal ko ang aking sarili dahil sa kahibangang nagawa. Paano ko nagawang silipan ang sarili kong ama? Wala itong kamuwang-muwang sa kalapastanganang nagawa ko. Agad akong nakaramdam ng pagsisisi.

Napabuntong-hininga na lamang ako nang hawakan ko ang naninigas ko nang alaga. Unti-unti itong nagkaroon ng buhay kanina habang pinagmamasdan ko si Itay. Napakalaki ng aking pagkakamali. Kailangan kong ayusin ito. Hindi pwedeng ganito na lang palagi ang mangyayari. Sa palagay ko naman ay normal na paghanga lamang ito at kagaya ng mga dati kong hinangaan ay kaagad rin itong mawawala.

Hinubad ko na ang aking saplot sa katawan at napatingin sa balde. At halos pagsakluban ako ng langit at lupa nang masaksihan kong wala itong lamang tubig. Kung minamalas ka nga naman.

Hindi ako pwedeng lumabas sa sitwasyon kong ‘to. Buhay na buhay pa rin ang bagay na nasa pagitan ng aking mga hita. At alam kong hindi iyon huhupa hangga’t malaya kong napagmamasdan ang hubad na katawan ng aking ama.

“Anak? May tubig ba riyan? Ba’t hindi ka pa nagsisimulang maglabar?”

Para akong tinamaan ng kidlat sa sobrang gulat nang bigla na lamang itong magsalita. Nasa labas na pala ito ng pinto ng banyo.

Hindi ako makasagot at para akong napipi. Wala akong maisip na mga salitang bibitawan.

“Anak? Sumagot ka nga. Ayos ka lang ba?” Nag-iba na ang tono ng pananalita nito kaya minabuti ko nang sumagot na lamang.

“A-ayos lang ako, Itay. A-at saka... o-opo, ala ho ritong tu-tubig...” Halata sa aking boses ang sobrang kaba dahil sa takot at kahihiyan.

“Sinabi ko naman sa ‘yo na magsabay na lamang tayo rito. Lumabas ka na riyan at sumabay ka na sa akin dito sa labas.”

Wala na akong takas. Tadhana na mismo ang nagdesisyong ibuking ako sa aking ama. Bahala na.

Kinuha ko ang tuwalya at ipinangtakip iyon sa aking nakaumbok na harapan. Napapikit na lamang ako habang binubuksan ang pinto.

Pagdilat ko ay sinalubong ako ng hubad na katawan ng aking ama na tanging manipis na brief pa rin ang suot.

Napatingin ito mula sa aking ulo patungo sa bagay na tinatakpan ng dalawa kong kamay gamit ang maliit na tuwalya.

Inihanda ko na ang aking sarili sa nakaambang panenermon nito ngunit laking gulat ko nang iba ang tinuran nito.

Kaagad itong napangisi sabay tapik ng aking braso.

“Binata ka na nga. Sinabi mo sana sa akin na nagmamariang-palad ka pala nang hindi kita naistorbo.”

Napaatras na lamang ako dahil sa sinabi niyang iyon. Mas lalong napuno ng kahihiyan ang buo kong katawan at parang mahihimatay ako sa sobrang taranta at kaba.

“I-itay, h-hindi po ako-”

“Hindi mo na kailangang magsinungaling, anak. Naiintindihan kita. Aktibo rin ako sa ganyang uri ng ehersisyo noong nasa edad mo ako.”

“‘T-tay, nagkakamali ho-”

“Ayos lang iyan, anak. Huwag ka nang mahiya sa tatay mo. Sino pa naman ba ang makakaintindi sa iyo kundi ang sarili mong ama. Mas mabuti pa ay lumabas ka na lamang riyan at magsabay na tayong maglinis ng katawan sa may poso.”

Hindi na ako nakatanggi pa at napayuko na lamang sabay lakad palabas ng banyo.

Inakbayan ako nito at nagtungo na kami sa may poso upang sabay na maglinis ng katawan.

Hiyang-hiya ako sa aking nagawa. Ngayon ay iniisip nito na pinapaligaya ko ang aking sarili habang nasa loob ng banyo kanina. Iniisip din siguro nito na aktibo ako sa pagmamariang-palad gayong bilang lamang siguro sa aking mga daliri ang mga pagkakataong isinagawa ko ang kahindik-hindik na bagay na iyon. Hindi ko kasi gusto ang pakiramdam kapag nilalabasan ako dahil sa loob ng aking isipan ay tila nakagawa ako ng napakalaking kasalanan.

Nang makarating na kami sa may poso ay nagpatuloy nang muli sa pagsabon ng katawan si Itay. Samantalang ako ay nanatiling nakatayo na parang poste. Hindi ko alam kung paano ako makakagalaw gayong naghuhumindig pa rin ang aking ari at hindi ito pwedeng makita ng aking ama kaya tinatakpan ko pa rin ito gamit ang tuwalya.

Ngunit laking gulat ko na lamang nang bigla na naman itong magsalita.

“Oh, kita mo’t naninigas pa rin iyang ari mo, oh. Tapos itatanggi mo pang may milagro kang ginagawa sa loob. Huwag mo nang takpan iyan at magsimula ka nang maglinis ng katawan. Anong oras na.”

Ramdam ko ang pamumula hindi lamang ng aking mukha kundi pati ng buo kong katawan. Pakiramdam ko ay kahit anong oras ay sasabog ako dahil sa matinding kahihiyang inaabot ko.

At dahil likas akong masunuring anak ay buong tapang kong tinanggal ang tuwalyang nasa harapan ko at marahan itong isinampay sa malapit na sampayan.

Nakaramdam ako ng kaunting kasiyahan nang hindi ako nito pinansin. Nagpatuloy lamang ito sa ginagawa at tila hindi alintana ang humuhugis kong alaga sa loob ng aking brief.

Dahil doon ay mas lalong lumakas ang aking loob at napagdesisyunan ko nang maglinis na rin ng katawan.

Kinuha ko ang tabo at binuhusan ng tubig ang aking sarili.

Ilang saglit pa ay nagulat ako nang inalok sa akin ni Itay ang sabon. Hindi ko napansing natapos na pala ito.

Kasabay ng pagtanggap ko sa iniabot nito ay s’yang pagbanlaw n’ya naman ng kanyang katawan.

Unti-unti na ring humupa ang aking alaga. Napahinga na ako nang maluwag.

“Dalian mo riyan. Pumasok ka na lang sa loob mamaya. At saka, hinay-hinay lang sa pagmamariang-palad. Masama ang sobra,” sambit nito sa mahinang boses sabay kindat sa akin.

“T-tay naman...,” ang nasabi ko na lamang sa kalagitnaan ng aking paglalabar.

“Biro lang, anak. S’ya, pasok na ako.”

Kinuha nito ang tuwalya at isinuot iyon sabay talikod. Hinubad rin nito ang suot na basang brief habang nakarolyo ang tuwalya sa kanyang bewang at nagpatuloy na sa paglalakad papasok ng bahay. Habang naglalakad ay piniga muna nito ang damit panloob.

Kaagad naman akong nag-iwas ng tingin. Dahil sa aking nasaksihan ay muling nagkabuhay ang aking alaga. Isang buntong hininga na lamang aking pinakawalan.

────୨ৎ────

MAAGA akong pumasok ng paaralan. Bukod kasi sa mayroon kaming quiz mamaya ay sinabihan din ako ni Louis kahapon na agahan ko raw ang aking pagpunta rito upang mapag-usapan namin ang ang tungkol sa aming report na ipi-presenta sa susunod na linggo.

Kasalukuyan akong nagre-review sa aking upuan. Ako pa lamang kasi ang tao sa loob ng aming silid-aralan. Hindi rin naman ito ang unang pagkakataon na nangyari ito dahil kadalasan ay maaga talaga akong pumapasok.

Binabasa ko ang aking notebook sa subject naming Pre-Calculus upang memoryahin ang mga equations at formulas nang biglang may narinig akong mga pag-yabag.

Napalingon ako sa pinanggalingan ng mga iyon at nakita ang kadarating lamang na si Louis bitbit ang bag nito.

“Good morning, Kristoffer, mabuti naman at nandito ka na pala. Kanina ka pa ba?” bati nito sa akin at umupo sa aking tabi.

“K-kadarating ko lang din,” ang tipid kong sagot dito at muli nang nagbasa ng aking notebook.

“Dito ulit ako uupo. Nalaman ko kasing na-ospital pala si Rey,” bigla nitong banggit kaya kaagad akong napalingon dito.

“A-ano? Anong nangyari kay Rey?”

Agad akong nakaramdam ng pangamba. Ano kaya ang nangyari sa matalik kong kaibigan?

“Ayos naman daw na s’ya. Sabi ng kakilala ko ay nagsusuka at nagkaroon daw ito ng diarrhea. Siguro ay hindi ito makakapasok nang isang linggo mahigit. Kaya dito na muna ako uupo. ‘Yun ay kung ayos lamang sa ‘yo, of course.”

Napaiwas na lamang ako ng tingin dito at muling itinuon ang pansin sa aking notebook.

“B-bakit ka naman sa akin nagpapaalam? Eh hindi ko naman iyan upuan,” tugon ko nang hindi tumitingin sa kanya.

Nakaramdam na naman ako ng hiya. Lalo na at sumagi na naman sa aking isipan ang ginawa nito sa canteen kahapon.

“Kung ganun, ayos lang ba na dito muna ako uupo?”

“Wala naman akong dahilan upang humadlang. M-maupo ka lamang riyan kung gusto mo.”

“Okey. Dito na muna ako uupo hangga’t wala si Rey.”

Sandaling tumahimik ang paligid ngunit bigla rin itong nagsalita.

“Nga pala, tungkol sa report natin, naibigay na sa akin ni Ma’am ang topic natin.”

Napahinto ako sa pagbabasa at napatingin sa kanya.

“Maaari ko bang malaman kung tungkol saan iyon?”

“Wait lang.” May kinuha ito sa loob ng kanyang bag at ibinigay sa akin. Isa itong notebook. “Isinulat ko sa last page ang title ng topic natin at ilang guidelines na rin, pati na ang page niyon sa libro. Basahin mo na lang.”

Tinanggap ko ito at binuklat patungo sa huling pahina na sinasabi nito. At nabasa ko nga ang pamagat ng aming report at ilang guidelines. Hindi ko inaasahang marunong palang gumawa ng ganito itong kaklase ko. Binasa ko na rin ang isang mensaheng nakasulat sa maliliit na titik na nasa bandang ibaba ng papel.

At halos mamilog ang aking mga mata dahil sa nakasulat dito.

____________________________________________

gusto mo bang makipag-s*x sa ‘kin mamaya? ;)

____________________________________________

Nabitawan ko ang notebook nito nang mabasa ko iyon. Mabilis ko rin naman itong pinulot at ibinalik sa kanya.

“What’s the matter? Ayos ka lang ba?” sambit nito habang tinatanggap iyon at nakangisi pa.

“A-ayos lang ako...” Muli kong ibinaling ang aking atensyon sa binabasa kong notebook.

Lumakas ang pagkabog sa aking dibdib. Muling nanumbalik ang kakaiba kong naramdaman noong magbigay ito sa akin ng motibo kahapon sa canteen. Kulang na lamang ay makapusan ako ng hininga sa sobrang kaba. Hindi ko alam kung para sa akin nga ba ang mensaheng iyon pero malakas ang kutob kong para sa akin nga iyon. Intensyon n’yang ipakita iyon upang mabasa ko.

Halos mapaigtad ako nang bigla na lamang nitong hinawakan ang aking balikat at minasahe ito.

“Para ka namang babae kung umasta.” Nanatili ang mga ngisi nito. Tila may hindi magandang balak na gagawin ito sa akin.

Napasinghap na lamang ako nang bigla nitong dinakma ang aking hita at hinagod rin ito nang marahan.

“Aminin mo na lang kasi na gusto mo rin ako. I like you din naman, eh. Ang daming nagkakandarapang matikman ako pero ako na mismo ang gustong matikman ka. Ayaw mo nu’n?” Nagpatuloy lamang ito sa ginagawa habang ako naman ay tila isang tuod at hindi makagalaw.

Gustuhin ko mang pigilan ito ay hindi ko iyon magawa sa hindi ko rin alam na kadahilanan. Isa pa ay hindi ko masyadong ma-proseso sa aking utak ang mga sinabi nito. Gulong-gulo ako at kinakabahan.

Ilang saglit pa ay biglang may nagsalita mula sa may pintuan ng classroom.

“Good morning, guys! O, ang aga n’yo namang pumasok.”

Mabilis pa sa alas kwatro na tinabig ko ang kamay nito na nakahawak sa aking hita at inayos ang aking pag-upo. Kaagad kong ibinaling ang aking mga mata pabalik sa binabasa kong notebook.

“Aries, mah men. Ang aga mo rin, ah. Nagre-review kami ni Kristoffer para sa long quiz mamaya. Come, samahan mo kami rito.” Ito na ang sumagot.

“Ganun ba? Naks naman. Ang sisipag natin, ah. Kaso hindi ako mahilig mag-review, eh. Pero sige, turuan n’yo pa rin ako.”

Lumapit ang kaklase naming si Aries at kumuha ng upuan at itinapat iyon sa amin.

Sabay-sabay kaming nag-review hanggang sa magsidatingan na rin ang iba naming mga kaklase at ang aming guro. Kapansin-pansin ang aking pananahimik. Sinabi ko na lamang na medyo hindi na naman maganda ang aking pakiramdam bilang palusot. Ang hindi nila alam ay inalok lang naman ako ng kalaswaan ni Louis.