Napangiwi ako nang idiin ni Drake ang hawak niyang bulak na may gamot sa sugat na nasa noo ko.
Hindi ko alam kung may halong pamimisikal na ba ang ginagawa niya sa akin dahil masakit siya manggamot.
Imbes na mabawasan ang sakit ay mas lalo lang nadadagdagan.
"D-dahan dahan lang," wika ko pero para lang siyang walang narinig at ipinaglatuloy ang ginagawang panggagamot sa akin.
Gusto kong magpasalamat sa kaniya dahil ginagamot niya ako, bukod kasi sa siya lang ang marunong maggamot ay siya lang din ang kasama ko rito sa clinic kung saan ko natagpuan ang sarili ko nang magkamalay ako.
Sa palagay ko ay si Drake ang nakakita sa akin sa detention room dahil nang magising ako ay siya ang taong una kong nadatnan dito sa loob.
"Masakit," sabi ko bago umilag dahil parang pinanggigigilan na ni
