TERRY's POV
Habang binabagtas namin ang mahabang highway, walang boses na lumabas sa aming dalawa. Kaninang pagkakita ko sa kanya ay nangilid ang aking luha sa hindi ko malaman ang dahilan, mabilis ang hakbang niya at ako'y nilapitan. Siya na rin ang nagpunas ng luha na dumaloy mula sa aking pisngi. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, parang hinahanap ko lagi ang presensya niya. Kaya siguro ganun ang reaksyon ko kanina, ng makita ko siya.
Magmula kanina hanggang ngayon, walang gustong bumasag sa nakakabinging katahimikan sa aming dalawa.
Pinagbuksan rin niya ako ng pinto sa kotse niya. Hindi ko alam kung bakit ako sumakay. Hindi nga ba magkikita kami ngayon ng aking bestfriend? Mga tumatakbo sa aking utak ngayon. Habang ang katabi ko, seryoso siyang nakatuon sa labas ng sasakyan. Kung
