I wake up with no Anton beside me. Nauna ba siyang nagising? I roamed my eyes, looking for the clock. It's 6:30 in the morning. I extended my arms upright to stretch my body. Tuluyan ng nawala ang sakit ng gitnang bahagi ng katawan ko. Napangiti ako at mabilis na bumangon. Umupo ako sa ibabaw ng kama ko habang humihikab. Inayos ko ang higaan ko. Hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa rin ang yakap niya sa 'kin. Ang sarap sa pakiramdam.
Dumeretso ako sa loob ng banyo at naghilamos ng mukha. Hindi maalis sa mga labi ko ang mga matatamis na ngiti. Parang isa ako sa pinakamaswerteng babae sa buong mundo. Hindi ko alam pero sobrang saya ko.
Paglabas ko ng pintuan ay hindi ko siya nakita. Doon ko napagdesisyonan na kailangan kong maghanda ng breakfast dahil order lang ang kinain namin kahapo
