Anton's POV
Natigilan ako ng bigla niya akong tanongin. I don't want to look at her dahil kapag napatitig ako sa kaniya para akong hinihigop.
"Aalis ka na?" nag- aalala niyang tanong. Ilang ulit kong pinipigilan ang sarili ko pero habang lumilipas ang panahon ay natutunaw lang ang mga pader na nakaharang sa 'kin mula sa kaniya.
Huminga ako ng malalim saka tumango, "Yeah, lock the door after I leave. 'Wag kang lumabas sa bahay, Carmelita. Pinapaalala ko lang sa 'yo," ani ko. I nibbled my lower lip to stop myself from worrying about her running away. Hindi siya puweding umalis.
"O, sige. Mag- ingat ka na lang. Pangako hindi ako lalabas sa bahay na 'to," sagot niya gamit ang malumanay niyang boses. Kahit na anong gawin ko sa kaniya ay lagi pa rin siyang mabait. No wonder why all men wa
