Widowed Rose

Chapter 27: Transferee [4]

Pagkalabas na pagkalabas ko ng gate ay agad akong sinalubong ni Cholo. Kaway kaway gamit ang phone niya na naka on ang flashlight, dali dali siyang tumakbo papunta saakin.

"Miss, nag dadawang isip kaming pumasok sa loob kanina dahil hindi ka namin maantay. Mabuti naman at walang masamang nangyari sayo."

Napataas ang kilay ko dahil sa sinabi niya. Funny, it has been a long time simula ng marinig ko ang mga salitang yan mula sa iba.

"Na withdraw niyo ba ang lahat ng sinabi ko?"

Inalerto ko ang sarili ko ng maramdaman kong may tao sa dilim. I can't pin point what that person is doing in the dark. Wag lang siyang mag kakamali ng babanggahin dahil hindi ako mag dadalawang isip na patulan siya.

"Oo Miss, ah... nag luto na din pala ako sa pang gabihan natin bago ka namin suduin. Napansin ko kasi puro instant food yung nasa ref kaya nag grocery kami ng mga gulay at karne." Naka ngiti at proud na sabi naman ni Ricardo saakin.

"Magkano nagastos niyo?"My mouth twitched a little, napansin siguro yon ni Cholo kaya agad niyang dinugtungan ang sinabi ng kasama niya.

"W-wag kang mag aalala Madam Ni- este Miss Joana pera namin yung ibinag bili namin ng mga karne. Hindi nakulangan yung pera mo hehe."

"No, no. no you misunderstand me, mag kano nagastos niyo. From now kapag bibili kayo ng kahit na ano na para sa ating tatlo don't hesitate to use my money. No need to give me a receipt. And para hindi na kayo mailang sa susunod remind me to open an account sa banko para sainyong dalawa when we get home." Kumuha ako ng sampong libo at ibinigay sa kanilang dalawa.

"Ay hindi, wag na Miss kakain din naman kami nakakahiya kasi."

"Just take it at pumasok ka na sa loob." I shoved it into Cholo's hands at sinipa siya papaloob ng sasakyan. I picked up a wrench bago ko ni lock ang pinto ng sasakyan.

"Don't you know that it isn't nice to eavesdrop when someone is having a personal conversation? Now, kusa kang aalis sa kinaroroonan mo at magpapakita saakin o ibabaon ko sa noo mo ang liyabeng ito."

Inamba ko sa harapan ko ang liyabe at umasta na ihahagis ito papunta sa direksyon niya.

"Isa,

dalawa,

tatl-"

"Sto-pp s-sorry hindi ko gustong makinig sa usapan niyo." Pagapang siyang lumabas mula sa madilim na sulok.

"I am sorry if na offend kita. I've been here bago pa man duamting yung mga bodyguards mo." Naka yukong sabi niya saakin.

"I think I know you." Lumapit ako sakanya at pilit na inaninag ang muka niya.

"W-we met today, ako yung nagbalik s-sayo kanina ng five thousand Miss Joana."

Ohh now I remember her! Siya yung nerd na nakilala ko kaninang umaga. What is she doing her?

Nalipat ang tingin ko sa paa niya. Mukang namaga ang ankle niya kaya hindi siya makalakad ng maayos. Nilapitan ko siya at akmang hahawakan ang paa niya pero inilayo niya saakin ang paa niya.

"Naku Miss wag na madumi kasi ako e baka madumihan ka din."

Come to think of it, sobrang dumi nga niya. Hindi naman ako pinanganak kahapon para hindi malaman kung anong nangyari sakanya.

"First of all, drop the miss thingy. Just call me Joana, okay lang saakin. Secondly, it's okay wala naman akong pake kahit na tae pa ang hawakan ko, so let me see your ankle. Meron atang malapit na clinic dito e, I can drop you there para ma bondage yang ankle mo if you want?" I smiled at her.

Why am I doing this? Ewan ko din. I told you kanina, the moment I met her this morning I have this feeling na we could be good friends. During my stay in this place only of course.

"Wala na kasi yung wallet ko eh, kinuha na nila." Mahina lang ang pagkakasabi niya pero sakto lang naman ito para marinig ko.

"Don't worry, I'll pay for the fees. But you have to pay me back bukas."

"Oo J-joana babayaran din kita promise."

Natawa ako ng malakas dahil ang cute ng taong kausap ko.

"I'm just kidding, I am filthy rich kaya there's no need to pay for that." I bragged at natawa naman kaming pareho.

"By the way what was your name again?" Simula ng dumating ako sa Pilipinas, I think I have developed a very alarming na ugali kung saan madalas ako makipag usap sa kung sino sino without even knowing their names.

"Sandra Vizconde." Nahihiya siyang ngumiti saakin.

"I am Joana Richardson, tara."

"No-o baka maduhan yang limousine mo Joana nakakhiya ang puti puti pa naman tapos ang dumi dumi kong uupo. Nako baka mas mahal pa yang leather ng upuan niyan kesa sa buhay ko." Taranta niyang sabi.

Hinid ko mapigilang matawa dahil sa mga nonsense na sinasabi niya.

"I insist."

Lumabas sa sasakyan sila Ricardo at Cholo at nag presintang tulungan si Sandra na makapasok sa sasakyan. Pagkasakay namin, agad kaming ag tungo papunta sa pinaka malapit na clinic sa lugar.

"Thank you ha, hindi ko lubos inakala na mapapansin ako ng mga taong mula sa high class society na gaya mo. Nag abala ka pang samahan ako sa hospital kahit na hindi naman tayo magkakilala."

"f**k social classes." I blurted and we both laughed.

"Ayaw kong maki alam sa mga problema mo pero, sinong gumawa sainyo niyan? They almost shattered your ankle's bone." I observed her facial reactions and all I can see was fright.

Umiling lang siya saakin at hindi nagbanggit ng kahit na anong pangalan.

"Was it Wynette Pirato? Binalikan ka ba niya matapos mo siyang sampalin? Should I give her a lesson tomorrow?"

"Hindi it's not her, btw why did you act like that to her kaninang umaga? I can't point it out, you just met her so bakit ganun nalang kainit ang ulo mo sakanya unless, you have a personal grudge against her." Tumingin siya sa mga mata ko.

I just shrugged at ihiniga ang ulo ko sa sandalan.

"I just hate it when someone steals my spotlight. What about you? How could you let others bully you samantalang you were so good at face slapping kanina." I laughed dahil naalala ko ang muka ni Wynette kanina.

"Kung alam mo lang kung gaano kalakas ang panginginig ng tuhod ko matapos kong gawin yon sa harapan ninyo." She blushed at awkward natawa.

"They always bully me just because ganito ako?"

"Who?"

"Wynette Pirato and Abby Savedra. Kaya hindi ko napigilan ang sarili kong bumawi sa kanila kanina when I got the chance. Who knows kung kailan ule ako magkakaroon ng tyansa gaya ng nangyari kaninang umaga."

Medyo naalarma naman ako ng marinig ko ang palangang Abby Savedra. Her name is on my list too.

"Miss Joana nandito na po tayo." Tumigil ang sasakyan sa harap ng isang clinic lang. Hindi siya ganon kalaki at wala din gaanong tao.

"Don't worry, you'll have more chances to do that again in the next few days." Kinindatan ko siya at lumabas na ng sasakyan.

Tinulungan siya ni Cholo na pumasok sa loob while I paid for the fees.

"Should we wait for you at ihatid ka sa bahay niyo or what?" Pumasok ako sa loob ng silid ng nurse kung nasaan nag aantay sila Ricardo at Cholo kasami si Sandra.

Hindi pa kasi siya nasisismulang bigyan ng first aid eh gabi na. I need to go back to the mansion ngayong gabi dahil kailangan kong makausap si Pietro.

"N-no p-pwede niyo na akong iwan dito, you've done enough. Nakakahiya na okay lang malapit na din naman ang bahay ko dito." Mabilis niyang sabi saakin at halos hindi ko na maintindihan ang mga sinabi niya.

Finally it's her turn dahil lumapit na saamin ang nurse.

"I'll go with her, maiwan ka nalang dito Cholo tapos ikaw Ricardo you may go back sa sasakyan dahil hindi mo na park ng maayos ang limo. Ang laki laki pa naman nung naka harang sa daan baka mahila pa ng nag iimbound ng sasakyan yon. Pag na impound yon ikaw ang gagawin kong sasakyan pauwi at papasok ng university bukas."

"You're really something Joana, I did n-not expect na kanito ang magiging ugali mo. Ibang iba sa ipinakita mo sa university." Sandra giggled dahil sa mga sinabi ko kay Ricardo.

Sinamahan ko siya papuntang hospital bed kung saan siya bebendahan.

Inalis ni Sandra ang sapatos niya kasama ang knee sock niya. Tumambad ang namamaga niyang paa.

Mabuti nalang at naging madali sa trabaho ang nurse na tumulong saamin. Matapos ang mahigit sampong minuto ay agad din kaming natapos.

"Miss paalala ko lang sayo ha hindi pa magaling yang paa mo. Kailangan mong pumunta sa hospital para ma x-ray yang paa mo, baka kasi hindi lang basta naipitan ka ng ugat. Maari din kasing nabalian ka ng buto or nagkaroon na ng crack yung buto mo." Inabot niya pain killers na reseta sakanya.

"Sobrang lakas naman ng pagkaka aksidente mo sa paa mo at nahantong sa ganyang sitwasyon. Ano yan nahulog ka ba?"

"No, she got bullie-"

"Opo opo nahulog po ako." Kinurot ako ni Sandra sa tagiliran at sumingit.

Pagkalabas namin sa clinic ay halos gumapang na siya kaka sorry saakin dahil sa pangungurot. I told her na patatawarin ko lang siya if she will tell me her address and hahatid namin siya sa bahay nila which agad naman niyang ibinigay kahit na mukang labag sa kalooban niya.

We drop her off sa isang kanto na medyo nasa lugar na ng mga informal settlers dito sa city. Now I understand kung bakit center siya ng pambubully.

"T-thank you talaga Joana ha, hindi ko to makakalimutan."

We bid our goodbyes at agad din kaming uamlis sa lugar. Nag unat ako gn katawan at pinalagutok ang mga kamay at leeg ko. Ahhh it's been a long time since I had a comfortable coversation with someone.

"Miss, uwi na ba tayo?" Tinignan ako ni Ricardo mula sa salamin.

"No, lets go back sa mansyon, kailangan kong makausap si Pietro."