Widowed Rose

Chapter 8: Sleeping beauty

"Seems like I overestimated you, funny because I expected so much fun things to do with you. Masyado talagang mababa ang standard nila ng mga gangster at mafia dito sa Pilipinas. Para kayong mga batang nag roleplaying, what a joke" I sneered at tinignan ang lalaking naka bondage ang noo. Napakamalas naman ng taong to, he kept on getting hurt because of me. Well there's nothing I can do, lapitin talaga ako ng malas eh. Kasalanan niya, who told him to get near me?

Bilang parusa, inutusan ako ng prof namin na bantayan tong mokong na to hanggang magising. Pagkatapos I need to clean the pool. Like what the f**k? Tao dati ang nililigpit ko ngayon basura na ng mga estudyante at ang nakakatawa, sa sarili ko pa talagang eskwelahan. Should I fire that teacher?

Malakas na bumukas ang pintuan at niluwa nito ang tatlong lalaki.

"Kasalanan mo nanaman? Nasan si Blaire?" Hinila ako sa braso ng isa sakanila.

"Relax ka lang Ace." Agad namang awat sakanya ng mga kasama nito.

Nilingon ko ang nasa dulong bed at napansin ko ang paggalaw ng kanina ko pang binabantayan.

"Oh, seems like our sleeping beauty is awake. Then my job here is done." Nginitian ko silang lahat at akmang kukunin na ang bag ko para linisin ang pool pero isinara nila  ang pinto at hinarangan ako.

"Bakit mo siya tinulak?" Hinila ako nung lalaking Miky ang pangalan at pinaupo akong muli kung saan nila ako nadatnang naka upo kanina.

Hindi ko na sila sinagot at nginitian nalang sila. Am I obligated to explain to them?

"Oh believe me honey, ayaw mong makabangga ang Scorpion Gang."

Tinignan ko si Ace, di ko lubos inakala na this is the same man na tumalo sa isa sa mga miyembro ng organisasyon namin sa China. Kung hindi ko napanood ng personal at nakita ang laban nila, I won't believe that the strong man I watched on that cage would be the same with the stupid man right in front of me now.

Malakas ba talaga siya o masyado akong naging maluwag sa training ng mga tao ko back then?

"Ano ang ang Scorpion Gang? A school club? Dance troupe?" I blinked three times at tinignan ang reaksyon nilang lahat. Gusto ko talagang tumawa dahil parang pinagsakluban ng langit at lupa ang reaksyon ng mga ito. Pft, cute.

"Just let her be." Nabaling ang atensyon naming lahat kay Blaire na bumaba mula sa higaan at dahan dahang nagtungo sa kinaroroonan namin.

"See? Then aalis na ako." Akmang aalis na ako pero hinarang nila akong muli.

"Why do you keep on touching me? Wanna get my skin disease hmn?" Pft medyo nagsiatrasan sila papalayo sakin dahil sa sinabi ko.

"Pero this will be the last time, sa susunod na maulit to Nicky I will make sure that you won't be able to smile again." Sinenyasan ni Blaire sila Ace na lumayo sakin at ginawa naman nila.

"Got it!" Masigla kong sabi at mabilis na tumakbo palabas. 

Napasalampak ako sa isang bench ng marating ko ang acquatics area. Oh God, why do I always attract bad people wherever I go. Magnet ako ng masasamang tao at bagay simula pa pagkabata.

Ugh so much for my first- second day in school. Masyado ng marami ang nangyari sa loob ng dalawang araw. Maybe I shouldn't have come to this damned country. Nothing goes on my way kapag nandito ako.

Mas lalo akong napabuntong hininga ng makita ko ang kalat sa buong paligid. What the hell I need to clean all of these for something that I didn't do? Well, partly I didn't do it. Kung di naman kasi ako sinipa sa likod hindi ko matutulak si Blaire e.

Tyaka bakit ba ang lampa ng leader ng Scorpion Gang? Para saan pa yung mga malalaki niyang muscles? Parang ewan naman to oo.

Madilim na ng matapos kong malinis ang buong paligid. Ugh nakakatamad! Naglakad na ako palabas ng university dahil I always park my car sa isang hotel di kalayuan sa school. Kilala ko ang may ari ng hotel na to, isa siya sa mga subsidiary company namin sa Boston.

Papasok na sana ako sa parking lot ng maramdaman ko ang apat na presenya sa taas ng punong nadaanan ko. Kasunod nito ay ang paglabas naman ng mga lalaking naka itim, sa tantya ko ay humugit kumulang 15 katao.

"Ikaw sa kaliwa, ikaw sa kanan, yung iba sumama kayo sakin! Kunin niyo ang babaeng yan!" Garalgal ng isa at nang gigigil na tinuro ako.

Teka, ako? Tumingin tingin ako sa paligid pero napansin kong ako lang ang tao dito bukod sa mga nakatago sa puno. Natatawa kong itinuro ang sarili ko at kusang lumapit sakanila bago pa man nila ako kaladkadin.

"Kasabwat ka nila no?" Hinila nung pinaka leader nila ang buhok ko para ilapit ako sakanya pero di ako nagpatinag. Kahit anong higpit ng hila niya sa buhok ko ay di ako gumalaw mula sa kinatatayuan ko. Sa sobrang inis nito ay binigla niya ang paghila sa buhok ko dahilan para tumilapon ang suot kong glasses. 

"Hey! I just f*****g bought that yesterday!" Umupo ako para kapahin ang sahig at pulutin ang glasses ko pero nakarinig ako ng dahan-dahang pag crack ng babasaging bagay.

"Sumalangit na ang eyeglass mo bata kaya kung ako sayo sabihin mo kung nasaan ang mga kasama kung hindi ay ikaw na din ang susunod." Bumulong sakin ang nasa tabi ko pero malakas kong tinapalan ang pagmumuka nito gamit ang buong palad ko at inilayo sakin. 

"Blegh! Sir magsipilyo ka naman, nakamamatay na hininga mo." I scrunched my nose at ipinaypay ang kamay ko para maalis ang amoy.

"Anong preblema ng isang to?!" Nag alboroto ito sa galit sinipa ako sa sikmura.

Lalabanan ko ba sila? Hays gustong gusto ko na talaga magbagong buhay pero bakit parang nama-magnet sakin lahat ng masamang tao?

Napabusangot ako ng bahagya kasi I was hoping na tutulungan ako ng mga taong nasa puno pero nagkamali ako. Nanonood lang ang mga ito defite knowing the fact na nadawit ako sa gulong inumpisahan nila. I just wanna go home.

"Boss! Wala na sila."

"Sa banda ko rin boss wala akong nakita!" Dumating na ang mga lalaking humiwalay kanina.

Pinindot ko ang susi ng sasakyan ko at tumunog naman ito di kalayuan sa kinatatayuan namin. Napunta sakin ang atensyon ng lahat. Maging ang apat sa puno ay nararamdaman ko ang mga titig nila sa likod ng ulo ko.

"Can I just go to my car, go home and you can continue your business? Hindi ko kilala ang mga hinahanap niyo." I tried to move away from the crowd pero hinarang ako at pinalibutan ng kinsend katao. 

I pinched my nose dahil nag halo ang amoy ng pawis, sigarilyo at alak sakanila. This is too much!

Malabo ang mata ko at di ko makita paligid ko. Naramaman ko ang isang galaw papunta sakin pero huli na,  bagaman di niya ako nasaksak sa puso, bumaon parin sa balikat ko ang kutsilyo. I didn't screemed nor moved a bit mula sa kinatatayuan ko.

"We're here hindi na kailangang idamay niyo pa siya, she's not with us." 

I heard four swift tudd sound na sunod sunod. Napakamot ako sa ulo dahil they're f*****g late. 

"Mga tarantado! Ano pang hinihintay niyo huliin niyo silang lahat patay man o buhay!" Nabaling na ang atensyon ng lahat sa apat nalalaking bumaba mula sa pag tatago sa puno at iniwan ako sa kinatatayuan ko.

Naupo ako sa gilid at pinanood and mga sumunod na pangyayari. It's not like I can drive my way out of here anyway. 

Nagsimula ng magbangayan ang mga ito. Makikitang mga beterano sa labanan ang mga 15 na lalaki kanina pero di din naman papatalo ang apat. Nakadamit din sila ng itim at nakatakip ang mga muka ng mga ito pero I can easily guess kung sino ang mga ito.

Mahigit kumulang trenta minutos na ang labanan ngunit hindi parin natatapos ang mga ito. I will  die soon because of blood loss pero di pa rin sila tapos? I could have killed all of them in few minutes if I wanted to fight.

Napansin kong naglabas ng isang baril ang isa sa mga lalaking nakahiga sa sahig. Ugh come on kailan to matatapos? Binunod ko ang kutsilyong nakasaksak sa balikat ko at mabilis na ihinagis sa diretyo sa leeg nung lalaki.

Inilibot ko ang paningin ko at nakahinga ng maayos ng walang nakapansin sa ginawa ko. Dahan dahan akong lumapit sa lalaking tinaman ko at mabilis na kinuha ang kutsilyong naka baon sa pagitan ng kilay nito. Mabilis akong bumalik sa dati kong kinauupuan kanina at at nag hanap ng panyo at alcohol sa bag ko.

Pinunasan ko kutsilyo at pinuhusan ng alcohol. Tinignan ko ule ang apat di pa din sila tapos sa pakikipaglaban. Halatang pagod na ang mga ito. Nang masigurado kong walang naka tingin ay walang alin langan kong ibinalik ang kutsilyo sa pagkakabaon mula sa balikat ko. After that I patiently waited for another 15 minutes bako nila matapos ang lahat.