Widowed Rose

Chapter 44: Who are you? [3]

Pinaka huli, linapitan ko ang lalaking nahihirapang bumangon mula sa pagkakasalampak sa sahig.

"P-please, inaantay ako ng mga anak at asawa kong makauwi ngayon. Please let me live, please, p-please." Lumuhod siya sa harapan ko at paulit ulit na nagmakaawa. So he is still thinking about his wife at kids, kahit na muntik na niya akong gahasahin?

"Pinasok mo ang gantong klase ng hanap buhay, hindi mo ba inisip na sa ano mang oras ngayon pwede kang mamatay? Be responsible." That was the last line I said before twisting his head.

Sumandal ako sa pader dahil nagsimula ng umepekto sakin ang gamot na ibinigay nila. Sobrang init ng buo kong katawam. I was about to leave pero naalala ko si Blaire. Should I leave him? If I'll leave him I'm sure he's somewhere out there enjoying himself.

I struggled for a while bago napagpasyahang hanapin nalang siya. Pagkalabas ko sa kwartong kinaroroonan ko, only then did I realized na nasa loob pala kami ng barko. Though di pa umaandar ito at naka daong palang sa pier.

Hinalughok ko ang bawat kwartong nadadaanan ko. Walang tao sa lugar maliban sa mangilan ngilang mga gwardya. Timigil ako sa isang sulok para habulin ang hininga ko. Nagsisimula na ding bumagal ang perception ko sa oras. Mayroon pang tatlong kwarto ang hindi ko napapasukan.

Dahan dahan kong nilagpasan ang mga gwardyang nagtatawanan. Binuksan ko ang unang kwarto at tumambad sakin ang babaeng halos wala ng damit sa katawan at ang half naked na si Blaire na nakatali sa kama. I locked the door immediately at mabilis na pumunta sa likod ni Bethany.

I covered her mouth para hindi ito makasigaw at tinignan ang pinagpapawisang si Blaire.

"Tell me the truth are enjoying this? Kasi kung oo iiwan na kita. I never thought you enjoy role-playing and being dominated"

I scratch my nose at hinapas ang batok ni Bethany dahil nagpupumiglas ito, dahilan para mawalan ito ng malay. Hindi naman maipinta ang muka ni Blaire. Halo sa muka nito ang pandidiri at galit.

I removed the gag from his mouth. At nandidiri kong itinapon ito palayo dahil sa laway ni Blaire na sumama. I can see na mas mataas ang dosage ng aphrodisiac na binigay nila sakanya. He can't even muster any words to say.

Now, how can we go out without being noticed? Nilibot ko ang paningin ko pero wala ni isang bintana sa loob. Tinulungan ko si Blaire na makabangon at inalalayang maglakad. Napaka bigat niya, you f*****g bastard better treat me like a royalty after saving your damned ass out of here.

Dahan dahan kaming dumaan sa likod ng mga gwardya pero this f*****g Blaire just f*****g moaned so loud! Umalingawngaw ito sa corridor na nilalakaran namin. Lumingon samin ang apat na lalaki.

Binitawan ko si Blaire, I don't care kung mauntog siya o ano. Lumalakas na ang epekto ng pinainom nila sakin. At di ko alam kung kakayanin ko sila.

"Napaka bobo mo." Sinipa ko muna siya bago sumugod sa kalaban.

Naglabas ng baril ang isa kaya naman ay siya ang una kong pinuntahan. Nagpaputok siya ng isa, dalawa, tatlong bala thank God lahat ay nailagan ko lahat. Inagaw ko ang baril at agad na kinalabit ang gatilyo ng baril sa noo ng lalaki. I heard a click sound.

Shit walang bala ang baril. Wala akong nagawa kundi hampasin nalang ito ng malakas sa ulo. Napansin ko ding bumangon si Blaire, kahit na nanghihina ay pinilit parin niyang tulungan ako. Binato ko ang lalamunan ng isa gamit ang baril na hawak ko. Sinabunutan ko siya sa likod ng ulo at paulit ulit na hinampas sa metal na pader.

Pinagtulungan ng dalawang lalaki si Blaire kaya agad ko siyang tinulungan. Sinakayan ko sa ulo ang isa at buong lakas na pinaikot ang ulo. Pagkatapos ko ay eksaktong tapos na din si Blaire. Ika-ika kaming dalawang bumaba sa barko. Madilim na ang paligid mukang isolated ang lugar dahil walang katao-tao sa paligid.

"Hey, pamilyar ka ba sa lugar na to."

"No"

Natahimik kaming dalawa, Nasayo ba phone mo? I was about to ask him pero pagkakita ko sa halos hubot-bubad nitong lagay ay di ko na tinuloy. Wala akong dalang phone o kahit na pera man lang. In the end, wala kaming nagawa kundi pumasok muna sa loob ng isa sa mga container van na hindi nakakandado para magpalipas ng gabi.

"See? Kasasabi ko lang sayo I don't wanna be involved in any of your business. Nakita mo epekto? You f*****g need to compensate me for this." Itinuro ko ang bugbog sarado kong katawan sakanya, kahit alam kong hindi rin niya makikita dahil sobrang dilim sa loob.

Humiga ako sa mga bubble wraps sa gilid at ipinikit muna ang mga mata ko dahil nahihilo ako. Unti unti ko na ring nararamdaman ang pag-epekto ng gamot na binigay nila sakin. I removed my tops dahil sobrang init ng kawan ko plus, sobrang init din sa loob ng container walang hangin na pumapasok.

Rinig na rinig ang mabibigat na paghinga naming dalawa sa loob. I immediately opened my eyes ng maramdaman ko ang paggapang niya mula sa paanan ko. He stumbled at napadagan sakin. I groaned dahil nasakatan ako when his body crushed over mine. Bawat paghinga niya sa tapat ng tenga ko send chills down my spine. Mainit din ang kamay nilang malayang humaplos sa katawan ko.

"S-sorry" Bulong niya sakin, the next moment ay buong pwersa ni akong binuhat sa kinaroroonan ko at inilabas kaming dalawa sa container. Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin dahil ilang minuto na kaming naglalakad pero hindi pa rin siya tumitigil. I didn't bother opening my eyes. Naramdaman ko nalang ang dahandahang pagkabasa ng katawan ko which made me cool down a little bit.

Dinala niya ako sa pangpang ng dagat at ibinabad ang katawan naming dalawa. He held me in his arms buong magdamag hanggang kumalma kaming dalawa.

"Sorry, you had to experience that." Mahina lang ang boses niya pero tama lang para marinig ko ang mga sinabi niya.

"Okay apology accepted." Tinapik ko ang kamay niyang nakayakap sakin. Agad naman niyang kinalas ang kamay para makaalis ako mula sa gapos niya. Umahon na ako sa tubig dahil nagsimula na akong lamigin.

"Una Nicky nasaksak ka na pero napaka kalma mo parin. Nagawa mo nga pang ngumiti kaninang nakitahan kita ng baril. Sino naman ang taong nasa matinong pagiisip ang mag dadala ng baril sa university? At ang malala Nicky, you act as if hindi ka na bago sa mga bagay na ito. You were so skilled sa paggamit ng baril. Panghuli, I just saw kill someone effortlessly. Pumatay ka ng hindi ka man lang nagdalawang isip."

"Nicky sino ka ba talaga?"

"Why? You scared of me? Kung sino ako ay hindi na mahalaga I just came here to get a degree, nothing more." Hinugasan ko ang buhok ko para matanggal ang mga namuong dugo.

Hindi na rin siya umimik pa. Matapos ko maghugas, naglakad na kami pabalik sa container van dahil nagsimula ko ng maramdaman ang lamig. Pareho kaming basa kaya kailangan namin ng masisilungan.

"Anyway kung napag pasyahan kong iwan ka kanina malamang na r**e ka na ngayon ng jowa mo." Natawa ako sa sinabi ko kasi naalala ko nanaman ang lagay niya sa higaan. That was f*****g epic, I wish nakita din nila Ace, Miky at Bernard ang muka ni Blaire na yun.

Tumingin siya sakin at hinawakan ang magkabila kong balikat, "Nicky, you saw nothing. And she's not my girlfriend."

Mas lalo nanaman akong natawa dahil sa inasta niya. Kahit na madilim ang paligid, I can Imagine his usual face na parang laging pansan pasan niya ang problema ng mundo. Pumasok na kami sa loob ng container van at humiga na din para matulog. I am glad that I removed my tops kanina. Sobrang lamig at hindi ko mapigilang manginig.

"Hey, let's cuddle" Ginunggong ko siya dahil parang nauna na itong natulog.

"Huy! I said let's cuddle" Sinupa ko ang likod niya ng dahil hindi siya umumik.