SPICEY'S POV
HINAYAAN kong mapag-isa si Rica sa dalampasigan. Nakayuko ang ulo nito sa dalawang tuhod at mula sa kinatatayuan ko ay kitang-kita kung paanong yumugyog ang balikat nito dahil sa pag-iyak. Mabuti na lang at hindi pa masyado malaki ang tiyan kaya kaya pa nito ang ganoong posisyon. Mabuti na lang din at dala ni Cold ang jacket nitong may hoodie. Iyon muna ang pinasuot namin kay Rica upang hindi ito ginawin at hindi ito mahamugan. Lalo na at malalim na ang gabi. Ganoon kasi ang sinasabi ng mga matatanda. Kung aalis ang isang nagdadalang tao ng malalim na ang gabi, kailangan nito ng pandong sa ulo. Totoo man iyon o hindi, sinusunod na lang namin. Lalo na kung hindi naman nakakasama para sa magiging anak ni Rica.
Kasalukuyan kaming narito sa kabilang parte ng dagat kung saan maaa
