Dalawang linggo pa ang itinagal ni Byron sa ospital bago siya pinagbigyan ng doktor sa pagnanais niyang makalabas na. Sa dalawang linggong iyon ay hindi umalis sa kanyang tabi si Magdalene. Kahit palagi niyang sinasabi na maayos na siya at umuwi muna ito ng bahay ay hindi man lang nito sinusunod ang nais niya.
Ang dalawang linggong paglalagi pa niya sa ospital ay naging daan para sa kanyang therapy. Therapy sa kanyang mga paa. Dahil sa isang buwan siyang nakahiga at hindi iyon naiikilos ang paa ay nahirapan siyang tumayo ng mag-isa. Ganoon din sa counseling. May nagtutungo sa ospital para lang makausap at maliwanagan siya sa lahat ng desisyong kanyang gagawin. Higit sa lahat ang pari na nagpapayo sa kanya noong umaalis siya ng monasteryo ay araw-araw siyang dinadalaw. Mula ng malaman nito
