My Impossible Love Book 1 (Completed)

Chapter Fourteen “Lights, Camera, Action”

There goes my heart beating Cause you are the reason I'm losing my sleep Please come back now

-       You are the Reason by Calum Scott

Miya is also good in basketball, kung ikaw ba naman may sariling basketball court. Edi Wow!

After this exhausting day. Nagyaya ng kumain si Miya.

I saw a fishball vendor.

“Mang Tonyo!” tawag ko sa kanya.

“Oy, Al kamusta? Sambit pa nito sa akin.

Nagkwentuhan muna kami saglit. Bago ko binaling kay Miya ang atensyon ko.

“Kumakain ka niyan?” Sabi pa niya sa akin.

“Masarap to, fishball, kikiam, squidball, chickenball, tokwa, toknene at kwek-kwek. Hindi ka kumakain niyan no, kasi rich kid ka.” Biro ko sa kanya.

“Sinong nagsabi sayong hindi ako kumakain niyan? Kuya, sampung pisong fishball at kikiam”.

“Anong sauce mo?

“Tamis anghang”.

Nagulat ako na ang isang mayamang tulad niya ay kumakain din ng street foods.

“Ikaw anong gusto mong kainin jan?” Baling niya sa aking sabi.

Siyempre ang paborito kong kwek-kwek na may cucumber pa. Nakita ko sa mata niyang excited siyang tikman din ang kwek kwek na tallagang binibida ko sa kanya. May fesh… kwek kwek yan… favourite!

Maya-maya ay inaya ko siya.

“Ako naman ang manlilibre sayo, mag mami tayo”. Yaya ko sa kanya.

“Mami?”. Tanong niya.

“Nakakain ka na ba nun?” Umiling siya. Pero bakas ang excitement sa kanya. Malakas siyang kumain para sa babaeng di tumataba.

Kumain kami sa paborito kong mamihan na kinakainan namin ng kambal at nadala ko na din si Fred dito at nagustuhan niya.

Minsan ay nagtatake-out pa kami pagpupunta kami sa kanila.

“Nanay Lucy, dalawa pong mami”. Sabi ko agad pagdating namin. “Sige pwesto ka na doon self-service kasi dito”. Agad naman siyang naghanap ng mapwepwestuhan namin.

“Iho, ngayon ka lang nagsama ng babae ah? Girlfriend mo?”. Tanong ni Nanay Lucy sa akin. Siya ang may ari ng NANAY LUCY’S MAMI HOUSE.

“Hindi po, kaibigan ko po”. Napakamot pa ko.

“Jan naman nagsisimula ang lahat sa pagkakaibigan, magaral muna kayong mabuti.” Sabi naman ni Ate Angel anak ni Nanay Lucy. Sabay about ng umuusok pang mami.

Dala dala ko ang tray ng Mami at nagtungo sa kinaroroonan ni Miya. She was there staring blankly at mukhang napaka lalim na naman ng iniisip nito.

“Ito na, dahan dahan at mainit baka mapaso”. Paalala ko pa kay Miya. “Nakita mo itong mga condiments na ito? Tinuro ko ko ang paminta, toyo at suka. “Pwede mong lagyan ng mga ito depende sa panlasa mo.”

Sinubukan niya nga at naglagay siya ng paminta. Nasarapan siya sa panibagong pagkaing natikman niya.

“Sabi sayo hindi lahat ng mga pagkain kailangan mahal, minsan kahit mura masarap pa din” dugtong ko sa kanya.

“Madaldal ka din pala no? ngayon lang kita narinig ng ganyan ka kahabang magkwento, good for you my friend”. Sabay thumbs up niya.

Natawa ko, nagiging madaldal na ba ako? I mean sanay akong magdaldal sa amin pero bihira sa mga ibang tao.

Si Fred naman ang palagi kong kausap pero ang tagal na ng pagkakaibigan namin since grade 3 pa kami, 5 years na kaming magkaibigan.

Natapos na ang araw na ito at sa Monday na ang theatre play namin.

May halong kaba at excitement na din. Iniisip ko kung magiging maayos bap ag deliver ko ng lines ko? hindi ba ko magkakamali? Kaya ko bang maging Prince Ferdinand? Ang daming gumugulo sa isip ko.

Kinagabihan kina-usap ako ni Dad at sinabihang tumingin daw ako sa noo ng tao para hindi daw ako kabahan.

Para kunwari nakikipag eye to eye contact ako sa kanila.

Lunes

“THE BIG DAY” araw na pwede kong mapahiya pag di ko ginalingan at hind imaging tuod ang performance ko o pwedeng mapull off ko at magmilagro ang Diyos na makayanan kong umarte sa harap ng tao.

“Okay, guys we will start in just an hour nagdadatingan na ang mga bisita”. Paalala ni Ms. Balderama.

Sumilip ako sa malaking curtain sa stage, ang dami na ngang mga tao andoon na sila Mom and Dad.

Biglang nagaproach sa akin si Bryan. “Hoy, kapre huwag mong sirain ang karakter na pinaghirapan ko, huwag ka sanang magkalat sa stage mamaya.” Asar nito sa akin.

“Hey, Bryan why are you so rude?” Sabi ni Nadine. For the first time ay pinagtanggol ako ni Nadine. I felt like she’s my hero. Souds awkaward na babae pa magtatanggol sa akin.

“I didn’t mean it Nadine, I’m sorry”. Namumutla nitong sabi kay Nadine.

“Not to me, but for Al. Go say sorry to him”. Sabi pa ni Nadine kay Bryan.

“Sorry… Sabi niya, pero mukhang napilitan lang.

“Okay dear students please punta na kayo sa backstage.” Sabi ni Ms. Balderama.

Maya-maya ay nagumpisa na narinig ko na ang paunang tunog tanda ng pagsisimula ng play.

Nagsimula ng magbasa ang Narrator:

"Once upon a time there lived a lovely little princess named Snow White. Her vain and wicked stepmother the Queen feared that some day Snow White's beauty would surpass her own. So she dressed the little Princess in rags and forced her to work as a Scullery Maid. Each day the vain Queen consulted her Magic Mirror, 'Magic Mirror on the wall, who is the fairest one of all?' and as long as the Mirror answered, 'You are the fairest one of all, 'Snow White was safe from the Queen's cruel jealousy."

Nakita ko kung paanong ang galing umarte ni Miya sa pagiging wicked step mother. And then there was Nadine looking glamorous and beautiful as always.

Snow White: [humming] [sighing] [humming continues] Want to know a secret? [humming] Promise not to tell? [sung] ♪We are standing by a wishing well make a wish into the well that’s all you have to do and if you hear it echoing your wish will soon come true I’m wishing [echoing] I’m wishing for the one I love to find me [echoing] to find me today [echoing] today I’m hoping [echoing] I’m hoping and I’m dreaming of the nice things [echoing] the nice things he’ll say [echoing] he’ll say ♪ ah-ah-ah-ah-ahh ah-ah-ah-ah-ahh ah-ah-ah-ah-ahh ah-ah-ah-ah-ahh ah-ah-ah-ah-ahh ah-ah-ah-ah-ahh [together with echo] ah, ah, ah, ah, ahh I’m wishing [echoing] I’m wishing for the one I love to find me [echoing] to find me today…♪}}

Snow White(Nadine): Oh!

Prince(Al): Hello. (first time akong nagsuot ng contact lense at nakabrush up ang buhok)

1 hour before the play, sinusubukan ko pang maglagay ng contact lense. Hirap na hirap ako pakiramdam ko ay luluwa ang mata ko.

Pag nagkapera na ko in the future papalaser ko tong mata ko para hindi na ko kailangan magsalamin o magcontact lense.

To present time…

The crowd went crazy nung pumasok na ko. Naririnig ko ang hiyawan at sinabi pa ng tatay ko “ANAK KO YAN”.

Bago nagtawanan bigla ang audience at nagpalakpakan. Ramdam ko yung proud na proud siya sa akin.

Man that’s my Dad his not rich and not the ideal Dad but that’s my dad.

Yung proud na proud sa kanyang anak. I love this man!

Snow White: Oh.

Prince: Did I frighten you? Wait. Wait, please. Don’t run away….

Maganda talaga ang boses ni Nadine.

Snow White: [Sung] some day my prince will come some day we’ll meet again and away to his castle we’ll go to be happy forever i know some day when spring is here we’ll find our love anew and the birds will sing and wedding bells will ring some day when my dreams come true

Queen: dip the apple in the brew. let the sleeping death seep through. look! on the skin! the symbol of what lies within. now, turn red to tempt snow white. to make her hunger for a bite. [cackling] have a bite? [cackling] it’s not for you! it’s for snow white. when she breaks the tender peel to taste the apple in my hand, her breath will still, her blood congeal. then i’ll be fairest in the land. [cackling] [gasping] but wait! there may be an antidote. nothing must be overlooked. ah! here it is! the victim of the sleeping death... can be revived only by love’s first kiss. love’s first kiss! bah! no fear of that. the dwarfs will think she’s dead. she’ll be buried alive

Snow White: I WISH-- I WISH--

Queen: THAT’S IT. GO ON. GO ON.

Snow White:AND THAT HE WILL CARRY ME AWAY TO HIS CASTLE... WHERE WE WILL LIVE HAPPILY EVER AFTER.

Queen: FINE! FINE! NOW, TAKE A BITE. DON’T LET THE WISH GROW COLD! Snow White: OH! I FEEL STRANGE. Queen: HER BREATH WILL STILL.

Snow White: Oh.

(dinala si snow white ng kanyang mga kaibigang dwarfs sa isang bulaklaking coffin)

Narrator:  So beautiful even in death, that the dwarfs could not find it in their hearts to bury her, they fashioned a coffin of glass and gold and kept eternal vigil at her side. The Prince, who had searched far and wide, heard of the maiden who slept in the glass coffin.

Ito na ang pinakahihintay na climax ng play na eto. Ang halik from Prince Ferdinand.

Marami pihadong maiinggit sa akin at wishing na makipagtrade ng position ko ngayon.

Well, mabuti ang tadhana sa akin and I’m gonna kiss my ultimate crush kahit sa cheeks lang yan.

May be… kapag magkaroon na ko ng lakas in the future makiss ko na siya sa… butil butil ang pawis ko dahil sa kaba. I mean sobrang parang di totoo.

Gusto kong sampalin ang sarili ko mapatunayan lang na totoo nga ang lahat ng ito. I was hypnotized by her presence kahit tulog tulugan siya dyan.

At ito yung part na kakanta ako, sa CR lang talaga ko kumakanta at pag family reunion namin.

Ngayon maririnig na ng buong Faith Academy ang tinago tago kong boses.