Commitment

Chapter 6

Chapter 6.

"Ready ka na?" Seven asked me.

Tumango ako. Mabagal ang kilos ko pagbaba sa kama. Nakapag bihis na ako at dala na rin ni Wren ang ilang gamit ko habang si Rehan naman ay pumunta sa dorm ko dahil may aayusin daw siya roon.

Paglabas namin ng hospital bandang alas-onse ng tanghali, mataas na ang araw ngunit hindi alintana ang init dahil sa malamig na simoy ng hangin. After all, we are surrounded by trees.

Seven asked me if we'll be taking a cab, I said no. Gusto ko na maglakad-lakad pabalik sa dorm. Matagal din kasing naging limitado ang galaw ko sa hospital at ngayon lang ulit ako makakapaglakad ng ganito.

So, we ended up walking by the sidewalk while Wren is holding my bag, hindi naman siya mabigat. Tahimik lang kami so para kaming naglalamay tatlo.

Ilang minuto lang ay nakarating din kami sa centro, marami na ang tao rito kaya naman hindi ko na maiwasan ang mailang mula sa mga tinginan nila.

"Don't mind them, Alena. Kinausap na sila ni Rehan, walang sinoman ang pwedeng manakit sa iyo rito mula ngayon," sabi ni Seven.

Nagulat ako, hindi ko alam na kaya niya itong gawin?

Paano niya... ginawa?

"Salamat sa inyo, ha?" Ngumiti ako,

"Rehan never did this to anyone, Alena. You're lucky, his eyes are yours. Halos lahat ng babae ay pinapangarap na miske matignan lang sila ni Rehan,"

Sinamaan ko siya ng tingin.

"Tumigil ka, okay? Rehan is a good friend,"

He really is,

"Right, Wren? He's estoic, cold and dangerous. Whoever lay a finger on his skin will be, dead. He's scarier than Dario if that's what you're thinking," Seven.

"Yeah," sagot ni Wren, "Dario is deadly yes, but he's more controlled than Rehan, if the superior said this, he will obey instantly because that's how he was trained."

Tumawa ako ng pagak, kasi sobrang opposite ata ng sinasabi nila sa nakita ko kay Dario.

"Well, yes, maikli ang pasensya ni Dario and he is wild just like his relatives, they can be a killing machine but nah, if hindi inutos sa kaniya, hindi siya gagalaw— I meant Dario, " pagpapaliwanag ni Wren

"Kaya naman 'yung nangyari sa iyo ay talagang pinagtatakha namin. Hindi naman siya basta-basta na lang ganoon unless he's playing someone,"

So, talagang pinaglalaruan lang ako ni Dario, ganoon ba? How petty of him.

Para siyang bata kung ganoon, but hindi maganda ang laro niya. Muntik niya na akong patayin, he did that to make fun of me? To make him happy?

"While Rehan, he can kill you for no reason and pass you by like a dead cockroach,"

Pero sa mga ipinapakita sa akin ni Rehan, parang hindi naman siya ganoong tao. Dario is what, more controlled? What he did to me seemed like he was out of control, really?

Ewan ko,

"Nevertheless, be careful who you trust here." Seven warns.

Lumipas ang tanghalian, and as day goes by, walang araw na hindi nawala sa paningin ko si Seven, and of course ang maiikling oras with Rehan.

Kung noon, madalas na wala siya sa Contario dahil sa mga international businesses nila, ngayon ay halos araw araw na siyang narito.

When I asked that, he said hindi na raw siya ang manager?

I spend most of my time reading books. I decided na mag se-self study na lang ako para kahit papaano naman ay may matutunan ako rito hanggang pag-graduate ko. Err

If walang p*****n, seriously, parang normal na community lang itong Contario.

But today, it's different.

Rehan texted me, nagaaya siya kumain sa labas. I agreed since ilang linggo na rin nung huling na sa labas ako.

Hindi naman sa nagkukulong ako but of course, sino ba ang pipiliin na lumabas sa ganitong lugar?

Pagbukas ko ng pinto, umihip ang malakas na hangin at binaba ng kalangitan ang isa nilang anghel para bantayan ako.

Yes, ilang linggo na at lalo pa'ng lumalala ang fantasy ko sa lalaking 'to.

"Ang tahimik mo minsan, no? Nagka-girlfriend ka na ba?" I bluntly asked,

Marami na rin naman akong nalaman sa kaniya like 'yung ilan na ang napatay niya at kung anong ginagawa niya after niya pumatay.

What an interesting life.

Tumawa siya ng maikli, "Bakit, gusto mo ba mag-apply?"

Lumapad ng bongga 'yung ngisi sa labi ko.

Gaga talaga ng self ko, ang landi. Ganito pala kiligin? Ang sarap manghampas ng katabi, but ang tigas ng katawan ni Rehan, parang wala yata siyang laman, pero hindi naman siya payat.

But to answer his question, yes! Pwede ba?

"Asa ka Rehan," tumawa ako.

Joke lang siyempre. Yes, I kind of fantasize him, yes kind of lang, but that doesn't mean I'm up to relationship with him or anyone else.

Really? In this kind of community, papasok pa sa isip ko na magmahal? Dude, I'd be busy keeping myself alive.

Nay, nay.

So, naglalakad kami sa tabing kalsada. Malakas ang hangin at marami ang tambay kung saan-saan.

Sabi ng mga friends ko, usually ng mga narito ay mga anak o direct people of the Contrareses. It's either they're here to study or to stay for leisure, to take a rest from doing so much work.

Well, yes, they really did studying. If you're a legit and an official member of the Contrares Mafia and you're uneducated or undergrad, required talaga na magaral ka ng mga basic academics for a year, I think? May respected building lang for them to study at parang sa dulong parte ng west side 'yung building na 'yun.

The other building na nakakalat dito ay hindi lang basta itinayo. Mayroon daw iyang mga corresponding purposes na may kinalaman palagi sa negosyo nila, hindi ko lang alam kung ano ang mga 'yon. Wait, that's confidential.

Ibig sabihin, while studying ginagawa mo pa rin ang trabaho mo rito unless sa labas ng Contario ka na-assigned.

Natigilan ako ng may mahagip ang mata ko. Alam ko na parang tama ang nasa isip ko kaya ayoko tumingin, but I couldn't help it, tinignan ko pa rin.

"s**t!"

Napakapit agad ako sa braso ni Rehan, at bahagyang natakot. Potanginames,

Napatakip ako sa ilong, f**k!

Hindi ko alam kung makaka-kain pa ako.

"Hindi mo na dapat tinignan," Rehan said, hinila na niya ako palayo sa nakita ko.

Shit lang! It's a f*****g dead body of a woman, inaagnas na at nilalapa ng dalawang labrador.

The heck!

"Matagal na 'yun nandoon?!" Hindi ko mapigilang tanungin.

"Three weeks, I think?"

Di pa siya sure niyan, ha?

"Grabe, Rehan..."

"It's a warning. If you did something bad, you gotta experience that," sabi niya,

Ha, hindi ko napigilan ang sarili na mainis.

"Something bad? Lahat nga ng ginagawa niyo rito ay mali e," tapos ganoon ang gagawin nila sa magkakamali?

The f**k ng mindset!

Ngumiti si Rehan, ohh, wait, baka na-offend ko siya?

"Ang pinakamabigat na pagkakamali sa amin ay ang pagta-traydor. You do whatever you want, just never betray the mafia. That woman, she betrayed the family. I'm not gonna say she deserves it, but you enter this hellhole, you've been warned and you know things, the mafia supports you and your lifestyle, it gives you a good life, not better yes, but good than outside living in dirt, why betray?"

I see his point. Alam mo nga naman ang pinasok mo sa simula, at kahit gaano pa karumi ang ginagawa mo, mas nabubuhay ka nito kumpara sa normal na buhay na sa basurahan naghahanap ng ikabubuhay.

Well, the government perfectly failed its own citizens and we knew nothing about it, many of them were uneducated to know what's going on.

They think it's normal, that things is just hard, it will always be hard one way or another, but the people deserve more of what they been getting, but they don't know that, they don't know they should be getting more from the government.

Sa bansang 'to, marami talaga ang pinasok ang ganitong larangan kasi kung ano pa 'yung galing sa maruming paraan, 'yun pa 'yung nagbibigay ng magandang buhay para sa kanila at sa pamilya nila.

Kainis, no?

"Rehan, hindi naman lahat totoong masama. Iyung iba, pinilit na lang. What if, hindi na niya kinaya and she decided na itama ang lahat ng mali niya? Even if by means betraying the mafia?"

"That is the consequences of deciding based on emotion, ng hindi pinagiisipan ng maayos,"

"E hindi ba, 'yan din naman ang gusto niyo? You take advantage of this situation on these poor people, you offer them good money to do these and that?" I asked.

Rehan opened the restaurant na madalas daw niyang kinakainan. We sat sa dulong parte at wala kaming ibang katabi na tables and chairs.

The ambiance is warm, and quiet.

If you want to calm your nerves, this is a good spot.

"Ali, we don't that, " sabi niya na parang wala akong alam sa pinagsasasabi ko.

Oh, right. I know little, fine.

The staff came to us to fetch our orders. Si Rehan na lang din ang nag-order para sa akin since hindi ko rin naman alam 'yung mga pagkain dito.

"Sila mismo ang lumalapit sa mafia, nakikiusap na bigyan sila ng trabaho. Hindi gusto ng mafia na magkaroon ng maraming tao. It's gonna get real obvious and cosy. Each district has only one distributor, nothing more nothing less. That is to control ng madali ang mga tao at hindi mapansin agad ng authorities.

Those poor people coming at us, binibigyan sila ng ibang trabaho, be it manpower or others. But recruiting them to join the mafia? We don't do that, hindi ito networking, Ali."

Pfft, natawa ako sa huling sinabi niya.

"May alam ka rin sa networking ha?"

Isa sila sa mga successful dito sa bansa, dami nauuto sa mataas na incentives, pero sa naririnig ko, talamak ang dayaan sa ganoon, mga networking company mismo ang mga nandaraya.

"The dead body you saw, she betrayed the family for another mafia, kalaban ng Contrares, that's really a grave mistake."

Napa-ohhh ako sa sinabi niya. Doon ko mas naintindihan ang point niya kanina. Wala siyang utang na loob sa mafia, pinagpalit para sa kalaban pa. Stupid!

Anyway, bakit ko nga ba iniisip pa 'yon?

Sobrang wala na siguro talag akong maisip o magawa.

"Your face says nababagot na," he commented

I laughed at his conyo accent.

Sobrang sagwa, yay.

"Sinong hindi mababagot? Ang lumbay ng buhay ko araw araw, no!"

Really, para akong maiiyak sa pagka-bored doon sa dorm. Gusto ko lumabas at magwalwal kaso natatakot naman ako lumabas magisa.

Haaaay,

Dumating ang order namin. So, kumain lang ako ng kumain. Ito na lang 'yung prize ko pag mayaman ang kasama ko, palaging sagana.

Nasa kalagitnaan pa lang ako ng plato ko ng dumating si Dario at umupo sa upuan sa gitna namin ni Rehan. Natigilan ako sa pagnguya.

"I talked to Kevin about this mission he's talking about," paninimula nito.

Tumango si Rehan, na kinagulat ko dahil noong huling beses na nakita ko silang magkasama, nagsusuntukan sila.

Minsan, hindi mo talaga maintindihan 'yung bond ng mga lalake.

"The one located in Mexico?" Rehan asked,

Dario nodded, "He's already got everything control. The asset will land the area and execute his mission, take a cab and fly to Columbia. Authorities would close their eyes during that mission, it's easy,"

"Then, why don't you do it instead? It's your job." Rehan suggested

Wait, anong pinaguusapan ng dalawang 'to?

Bigla kong naalala 'yung sinabi ni Seven about "closing eyes",

Once you close your eyes from the dark world, you also bare its sin, and they said you're as worse as the sinner.

"I'd like to, Rehan. That's one f*****g million dollar check," Dario said, and his eyes landed to me, "But there's one interesting here I'd like to see,"

Rehan didn't blink, he just stares at Dario, he seems thinking.

Baka pa-share naman ng na sa isip nila.

"You came here just to tell me that?" nagulat ako ng ngumisi si Rehan..

"Yeah," Dario answered, "This is fun. Now, there's fun in Contario." 

Baliw talaga 'tong isang to.

"Bye, Alena."

Tumaas ang kilay ko sa kaniya.

Something is really really wrong with him. Para siyang bipolar. Minsan nakakatakot, minsan cold, mysterious, tapos ngayon parang nangaasar. Hindi ko matantsa ang tamang timpla sa lalaking 'yun.

Ang laki ng sayad niya sa ulo.

"Anong pinagusapan niyo non?" tanong ko agad.

"Wala, our asset is gonna kill the Mexican president tomorrow. It's supposed to be Dario's mission, but he refused for the first time despite it's highest bid,"

Nalaglag ang panga ko sa walang preno niyang pagkakasabi.

Seriously?

He saw my reaction kaya natawa siya, inangat niya pa 'yung bibig kong nalaglag.

Punyemas talaga,

"Seryoso ka ba?!"

And he said it na parang isang normal lang 'yung sinabi niya.

Whoever hear this will think it's a national threat!

It's really a f*****g national threat!

"Why would I joke? Kasama 'yun sa business ng Contario. Maraming professional hitman ang Contario, isa 'yan sa pinagmamalaki namin. Dario is one of them," he said, looking at me.

"Wow," of course, that's sarcasm.

Really, wow. Ha ha

Should I be proud too? Charot.

"Baka kayo rin ang assassin na pumatay kay JFK?" taas kilay kong tanong.

Hindi siya sumagot, kaya lalong nalaglag ang panga ko.

Holy f*****g s**t!

"What the f**k—"

"Language, Alena."

"Seryoso ka boi?!"

He shrugged, parang nagmamalaki.

Grabe!

Ibig sabihin tauhan nila si—

"But he was killed before—" Rehan cut me off,

"Because of his stupidity, he got caught. That's failure. During those times, FBI's interrogation procedure were brutal, you would literally give them whatever the f**k they want just to make the torture stop."

Oh, narinig ko na 'yang issue na 'yan noon. Parang pinagbabawal na ngayon ang torture interrogation dahil na rin sa ilang mambabatas na nagsulong, for human rights daw.

"He's gonna talk, so we took one step ahead, he's dead," Rehan, "If the assassin got caught, that's considered failure. He'll be expecting his death twenty four hours after he was captured. Alam naman nila 'yun, kaya dapat hindi talaga sila mahuhuli."

Hindi talaga ako makapaniwala.

"And Dario?" curious ko na tanong, aba e assassin din pala siya.

"105 confirmed death,"

"He's that good?"

Parang umirap si Rehan sa sinabi ko.

"105 is nothing compare to mine, it didn't even reach its half," pagmamayabang niya.

Tumawa na lang ako, as if naman naniniwala ako.

"You don't believe me?" he asked, surprised with my reaction.

"Asa ka, ha! Asa!" natatawa kong pangaasar sa kaniya.