Kathleen's Pov:
Hindi ako basta-bastang natatakot pero pakiramdam ko ay nakaramdam ako ng takot. Sobra-sobrang takot. Nayakap ko ang sarili ko nang humangin ng malakas. Agad na nag-iba ang temperatura kasabay ng pagtataasan ng balahibo ko.
Gusto ko na lang bumalik. Agad na nilingon ko ang pintuang pinasukan namin pero wala na iyon. Ni kahit anino o kahit kalawang man lang ay walang natira.
I sighed.
"Kath, I'm sorry." Lumapit sa akin si Jiro.
Agad na nawala ang takot na nararamdaman ko at bumalik ang inis ko sa mga kasama ko.
Nahawakan ko agad ang kamay ni Jiro at naiikot ko agad s'ya sabay balibag sa lupa. Hindi iyon inaasahan ng lalaki kaya wala s'yang nagawa. Napaingit na lang s'ya sa nakuhang sakit sa likod.
Efraim gulped. Hindi naman makapaniwalang tiningnan ni Garreth ang nam
