Chapter 24
Mikay's POV
Patuloy na nag-uunahan sa pagtulo ang mga luha mula sa mga mata ko hanggang sa may nabangga ako. Pagtingala ko, agad akong tumalsik sa kung saan. Akala ko'y muling matatapilok, ngunit nang tumingin ako, nakita ko ang isang pamilyar na mukha.
Si Kuya Arthur.
Nakatayo siya sa harapan ko, at ang mga mata niya ay naglalaman ng pagkabigla at alalahanin. "Mikay," sabi niya, ang tinig niya ay puno ng kababaan, "okay ka lang ba?"
Nagpupumiglas ako upang mapigilan ang mga luha, ngunit hindi ko na kayang kontrolin. Lahat ng nararamdaman ko ang sakit, ang galit, at ang kalituhan ay sumabog na. "Kuya, bakit ba lahat ng tao sa buhay ko ay nagiging ganito? Lahat sila may mga lihim na hindi ko alam, tapos ako pa ang naiwan na nahulog," sabi ko, ang boses ko ay nanginginig sa d
