CHAPTER 18
Gone
“f**k!” I groaned because of the pain I felt. Napaatras din ako at kamuntikan pang mapaupo dahil sa puwersang tumama sa braso ko.
I closed my eyes as I held my arm. Damn it! It hurts!
Hindi ko alam kung paano nangyaring may tumama na sa braso ko pero wala namang nagawang tunog ang baril niya.
“Ikaw rin ‘yong babaeng nagpaka-superhero no’ng kinuha namin ‘yong batang Arnorld, ‘di ba?” dinig kong sambit ulit ng lalaking bumaril sa ‘kin.
Kahit nakapikit ang mata dahil sa sakit na nadarama, alam kong lumapit na siya sa ‘kin dahil sa lumakas din ang boses niya.
I felt how my blood soaked my denim jacket. Sobrang bilis ng pagdaloy ng dugo ko. Halos mamanhid na rin ang braso ko. f**k! This is bad!
“Where’s Arnold?!” After all that I got, I still have
